Davis-Cuptennissers te laat in vorm tegen Spanje

De goede vorm waarin gelegenheidskopman Martin Verkerk de laatste speeldag verkeerde, was tegen Spanje slechts genoeg om de eer te redden. De driedaagse ontmoeting in de kwartfinales van het Davis-Cuptoernooi werd op Mallorca ruimschoots verloren. Voor Nederland is daarmee het landentennis dit jaar voorbij.

Na de eerste dag dreigde het treffen met Spanje op een afgang uit te draaien voor de tennisformatie van captain Tjerk Bogtstra. Met Sjeng Schalken in de ongebruikelijke rol van reserve werden de enkelspelen op de eerste dag kansloos verloren. Een gok van Bogtstra, die Raemon Sluiter opstelde in plaats van Nederlands beste speler, pakte verkeerd uit.

De dreun die Carlos Moyá en Juan Carlos Ferrero hadden uitgedeeld was zo fors dat het Nederlandse dubbel op zaterdag met schrik in de benen aan de partij begon. Twee sets lang speelden Martin Verkerk en John van Lottum zo slecht, dat het publiek in het Coliseo Balear zich zelfs geneerde om Tommy Robredo en Rafael Nadal hartstochtelijk aan te moedigen. Maar op het moment dat de Spanjaarden in de arena de genadeklap leken uit te delen herpakten de Nederlanders zich. Voordat de regen zaterdag voortijdig een eind maakte aan het dubbelspel hadden Verkerk en Van Lottum de achterstand verkleind tot 2-1 in sets. Daarmee ontsnapte Nederland aan een afgang en werd voorkomen dat de Spanjaarden al op de tweede dag feest konden vieren in één van de vele discotheken op Mallorca.

De zondag stond in het teken van het eerstel van de Nederlandse ploeg. Met veel vertrouwen begonnen Verkerk en Van Lottum aan het afgebroken dubbelspel. En het leek wel alsof ze een metamorfose hadden ondergaan. Een sterk serverende Verkerk en een messcherpe Van Lottum haalden op overtuigende wijze een punt voor Nederland binnen. Het mogelijke koppel voor de toekomst won na het dubbel tegen India vorig jaar voor de tweede keer een duel in een landenwedstrijd.

Amper een uur na het dubbelspel stond Verkerk voor de op papier vrijwel onmogelijke taak de stand gelijk te trekken tegen Ferrero, de beste graveltennisser ter wereld. Maar tot verrassing van alles en iedereen liet het Nederlandse servicekanon de kampioen van Roland Garros voor eigen publiek wankelen. In misschien wel de beste partij uit zijn loopbaan zette Verkerk zijn opponent met krachtig spel van achter de baseline onder zware druk.

Even leek een stunt in de lucht te hangen toen Verkerk een 2-1 voorsprong in sets nam. Na vrijwel ieder belangrijk punt vierde de Nederlander een feestje op de baan. De Nederlandse supporters vierden al een zege op de tribune, maar het was uiteindelijk toch de slimme Ferrero die de winst pakte.

Op cruciale momenten aan het einde van de vierde set en aan het begin van de vijfde set nam de nummer twee van de wereld even een kleine pauze. Zowel na een korte onderbreking om te plassen als na een blessurebehandeling wist Ferrero de service van de moegestreden Verkerk te breken. Zowel fysiek als mentaal was Verkerk verslagen. De Nederlander speelde in totaal zeven sets op zondag, maar bleef samen met zijn ploeggenoten Sluiter, Van Lottum en Schalken met lege handen achter. De Spanjaarden spoten na de beslissende zege de champagneflessen leeg.

Verkerk moest het doen met de complimenten voor zijn sterke optreden. Hij had zijn rol als kopman in ieder geval naar behoren vervuld. Op Mallorca toonde Verkerk voor het oog van de wereld aan dat op gravel ook dit jaar rekening met hem moet worden gehouden. Op de langzame ondergrond heeft hij in tegenstelling tot hardcourt of gras veel minder last van zijn gebrekkige loopvermogen. Verkerk was ervan overtuigd dat hij zondag van iedereen had gewonnen behalve van Ferrero. ,,Eerst stopt hij me in de finale van Roland Garros en nu hier. Ferrero is een nachtmerrie voor me'', zei Verkerk met een lach op zijn gezicht. ,,Ik heb nu in elk geval veel vertrouwen opgedaan voor het gravelseizoen.''

Dat kon de papieren kopman Schalken niet zeggen. De beste Nederlandse tennisser beleefde het duel tegen Spanje voornamelijk als koukleumende bankzitter. Pas toen de ontmoeting al beslist was, mocht hij opdraven voor een niemendalletje tegen de plaatselijke favoriet Carlos Moyá. Tegen zijn zin werkte Schalken zijn enige partij af. De eer was toen al gered door Verkerk, voor Schalken was er geen enkele eer meer te behalen. Moyá won eenvoudig in twee sets (6-3 en 6-4) en bepaalde de eindstand op 4-1. Het mirakel van Mallorca was uitgebleven.