Wederzijdse erkenning brengt harmonie

Helaas vindt Paul Scheffer (Opinie & Debat, 3 april) het nodig om het onderwerp: mislukking integratiebeleid, in te leiden met een stuk over het gevoel van onveiligheid in verband met mogelijke terreur.

Terreur staat tegenover bezetting. Integratie staat tegenover wederzijdse ontkenning van elkaars behoeften. Twee zeer verschillende discussies dus. Wederzijdse erkenning brengt harmonie in de samenleving. Dat gaat een links-rechts-verdeeldheid te boven.

Scheffer schrijft over de islam in haar diversiteit, wat volgens hem een probleem oplevert. Scheffer spreekt zichzelf dus tegen door de diversiteit in het christendom te ontkennen en toch van christelijke religies te spreken, in het meervoud. Binnen die inmiddels verstofte verzuiling zijn in het verleden al heel wat debatten gevoerd over de plaats in de samenleving van het versnipperde christendom. Dat verliep, zeker voor katholieke christenen niet zonder slag of stoot, in tegenstelling tot wat Scheffer beweert. Vervolgens stelt hij, dat het moeilijk zal zijn voor de islam om zich een plaats te verwerven in deze samenleving. Ik als moslim voel mij zeer rijk met veel kennissen van zeer uiteenlopende achtergrond. Samen slaan wij bruggen over de gapende kloven, opengereten door mensen met een starre denktrant als die van Scheffer, een denktrant die ik overigens eveneens aantref bij conservatieve moslims.