Luzmila Carpio: Terre et Étoiles

De Boliviaanse zangeres Luzmila Carpio heeft iets met de natuur; dat bleek vijf jaar geleden al op haar debuut Kuntur Mallku.

Op haar nieuwe cd Le Chant de la Terre et des Étoiles doet ze er nog een schepje bovenop met titels als `Dageraad', `De dieren' en `De bergen'. Dat er in haar scheppingsverhaal geen aandacht is voor donder en bliksem, om van aardschokken maar te zwijgen, heeft waarschijnlijk een praktische reden. Haar intieme geluid leent zich beter voor het bezingen van kinders en vogeltjes dan het kraken van de aardkorst. Soms gaat ze zo verschrikkelijk hoog dat je eerder denkt aan een zingende zaag of de theremin van Fay Lovsky dan aan de menselijke stem. Het gebruik van de taal van de Quechua Indianen zorgt voor extra vervreemding.

De begeleiding door gitaar, fluit, `octobas', contrabas, percussie en `kristalorgel' versterkt het helende karakter van deze muziek. Aanbevolen dus aan gestresste werkers en andere belaste en beladen zielen.

(Accords Croisés AC101,

distr. Harmonia) ***