Jezus sterft zingend om God de vader te pesten

,,Pats! Daar gaat de spijker door de pees!'' zingt Jezus opgewekt, terwijl hij sterft aan het kruis. Het koor der apostelen valt enthousiast in met deze onverwachte carnavalskraker, terwijl God de vader mokkend toekijkt.

Gisteravond, Goede Vrijdag, gaven De Bloeiende Maagden op de première van de cabaretvoorstelling I.N.R.I. hún versie van Zijn levensverhaal. Het Bijbelverhaal wordt door hen fris en vrolijk opgepoetst, met aanstekelijke zang en dans, zónder te vervallen in gemakkelijke spot en mét behoud van de boodschap van liefde.

Na een spetterend begin, met meerstemmige gospelpop, neemt God de Vader (Minou Bosua) afscheid als een rockster, om het stokje over te geven aan zijn zenuwachtige zoon (Ingrid Wender). Als een filosofiedocent begint deze college te geven. De door zijn vader ingefluisterde concrete boodschap: ,,heb elkander lief”', wordt door hem verbasterd tot het abstracte: ,,alles is liefde”, gevolgd door de nóg moeilijker stelling: ,,deze wereld bestaat niet.'' De tien opgetrommelde apostelen springen meteen blind van het podium om deze waarheden te verkondigen. Dat lukt natuurlijk niet.

Junior heeft een serieuze , beetje new age getinte boodschap over de werkelijkheid en schijnwereld, geloof en waarheid. Alles is perfect, alles is liefde: áls je er maar in gelooft. Zijn vader vindt dat allemaal wel aardig, maar wil vooral dat de zoon meer op de vorm, op de shów let. Het goeroe-gedoe is te moeilijk. Willen jullie een gortdroge lezing of een mooi verhaal, vraagt hij aan de zaal. Het laatste natuurlijk.

Zo wordt het lijdensverhaal een verhaal van vaders en zonen (,,En nou naar je kamer!''). Je zou het ook als het conflict tussen de gereformeerde kerk en de katholieke kerk kunnen zien. (Daarom is het ook zo aardig dat de Zoon aan het kruis zijn Vader zit te treiteren met een roomse carnavalskraker.) Ware het niet dat de gereformeerde zoon het roomse geloof in de vrije wil verdedigt, terwijl de roomse vader, met het script in de hand, de gereformeerde voorbestemming verdedigt. Op een ander niveau vertellen de Maagden ook het verhaal van theater maken, de spanning tussen inhoud versus vorm, en de strijd binnen dit cabaretduo tussen de serieuze, wat zweverige Ingrid Wender, die wil stichten, en de nuchtere maar gezellige Minou Bosua, die wil vermaken.

De Bloeiende Maagden begonnen zich in de vorige show al van het reguliere cabaret vandaan te bewegen. Om deze bijzondere I.N.R.I. valt zeker te lachen, en er is genoeg aanstekelijke zang en dans, maar het hoort toch veel meer bij het toneel dan bij het cabaret.

En passant leggen de Bloeiende Maagden ook nog een ernstige weeffout in de Bijbel bloot: het paasverhaal van Jezus' wederopstanding, van de hoop, het nieuwe begin, de liefde die sterker is dan de dood, wordt altijd overschaduwd door de dramatisch veel sterkere kruisiging: ,,iedereen is blijven hangen bij dat kruis.'' Ja, we willen show en een mooi verhaal. Maar een happy end kunnen we niet verdragen.

Voorstelling: I.N.R.I. door de Bloeiende Maagden. Gezien: 9/4 De Meerse Hoofddorp. Tournee t/m 12/6. Inl. www.harrykies.nl.