Gemeinde

Serviesgoed, potten en pannen, er is altijd vraag naar. Ook oude grammofoonplaten doen het vaak verrassend goed. Maar knappe, tweedehandse herenschoenen, 3,50 euro per paar, gaan meestal het hardst.

Twee keer per jaar, in maart en september, organiseert de Deutsche Evangelische Gemeinde Rotterdam een fancyfair in het gebouw van het kerkgenootschap. Een half jaar lang zamelt de Duitstalige protestantse gemeente spulletjes in. Met affiches in vier talen – het gemeentegebouw staat in een wijk vol buitenlanders – wordt de buurt geattendeerd op de twee verkoopdagen: `Goede gebruikte kleding – heel goedkoop'.

Vroeger trok de bazaar vooral Turkse Rotterdammers, die in drommen langs de door het hele pand uitgestalde koopwaar trokken. De laatste tijd verwelkomt de kerk ook steeds meer Nederlandse buurtgenoten. ,,Tweedehands was lange tijd een beetje min, hè'', zegt mevrouw Van Hengel (81), een van de vijfentwintig gemeenteleden die helpen met de verkoop.

De bazaar van maart bracht 1.188,50 euro op. Een heel bedrag voor de Deutsche Evangelische Gemeinde Rotterdam, want de Duitse moederkerk stuurt steeds minder subsidie naar de Maasstad. ,,We moeten vechten voor ons bestaan'', zegt bestuurslid mevrouw Schmeling.

De Duitse kerk in Rotterdam dateert van 1855. Van de circa drieduizend Duitsers in de regio Rijnmond zijn er welgeteld 158 lid van de gemeente. ,,Bidden kan ik alleen in mijn moedertaal'', zegt mevrouw Van Rijswijk (83), die net als mevrouw Van Hengel en enige duizenden andere Duitse vrouwen in 1945 naar Nederland kwam. ,,Mijn man komt uit Nederland. Hij was als postbode in Duitsland tewerkgesteld. Na de oorlog heeft hij mij als oorlogsbuit mee naar huis genomen.''

De Duitse gemeente is er voor het ,,Heimatgefühl'', zegt mevrouw Van Rijswijk. Dáár ontmoet zij andere Duitse vrouwen, leeftijdsgenoten met wie zij kan bidden en zingen in Duits, en daar kan zij morgen na de Ostergottesdienst genieten van een ouderwets Osterfrühstück, met zelfgebakken paasbrood. ,,Echt Duits, wat nog Duits is'', verduidelijkt haar vriendin, mevrouw Van Hengel.

Dit is de achtste uit een serie portretten van verenigingen. Zie ook: www.deg-rotterdam.nl