De show kan beginnen

Sophie de Klerck (38) is fulltime voorlichter bij een internationaal bedrijf, moeder van Max (6) en Tom (3), woont (tijdelijk niet) samen met Mark (40) en vertelt over haar drukke leven.

Daar sta ik weer bij de check-in balie. Vind het altijd moeilijk om te vertrekken, zeker na een paar dagen met de kids. Maar eenmaal bij het tax-free gedeelte van Schiphol voelt het al een stuk beter. Oh nee hè, weer zo'n zeur van een KLM-stewardess. ,,Mevrouw, u had een uur eerder bij de gate moeten zijn.'' Jammer dat destijds de deal met British Airways niet doorging, ze hadden zoveel kunnen leren op het gebied van klantvriendelijkheid. Verlang naar Londen, maar nee, dit keer een beurs in Duitsland.

Korte vlucht, net lang genoeg om mijn laatste zaken door te nemen. Hoop dat alles goed zal gaan. Kan niet aan de voorbereiding liggen, die ging gewoon perfect, ondanks alle tegenwerking van collega's die niets van PR begrijpen. Key messages duidelijk, nieuw sexy product de markt op, videoclip hartstikke strak, die wordt ongetwijfeld overgenomen door CNBC en CNN. Nou alleen nog even met de CEO door zijn punten heengaan en hopen dat de concurrenten niet net voor onze persbijeenkomst nieuws aankondigen, want dan worden wij weer om reactie gevraagd en dat drijft ons weg van onze focus.

Stap taxi uit en loop de hotellobby binnen. ,,Hi chérie, how are you?'' Dat ik nou direct weer tegen mijn Fransman moet aanlopen. Dacht dat hij pas morgen zou arriveren. ,,Mais non, chérie, I want to be at your press briefing.'' ,,Sure, but I have to dash, okay? See you later.'' Verdwijn naar mijn kamer en bel mijn lokale PR-vrouw. Hoor dat zij net de zaal heeft gecontroleerd waar de persbijeenkomst wordt gehouden. Press kits zijn op tijd gearriveerd, de show kan beginnen.

Terug in de lobby ontmoet ik CEO. Stel hem gerust. ,,Tot nu toe gaat het fantastisch, super Q/A's, de clippings zullen er morgen fab uitzien.'' ,,Goed te horen, Sophie. Ga je vanavond mee dineren met ons Executive Team, ik vind dat je het verdiend hebt.'' Ik zie mijn baas stralen. Tja, mijn succes straalt natuurlijk ook af op hem. Zou liefst onderuit in de bar willen hangen, met mijn Fransman lekker doorzakken. Maar dit kan ik niet laten gaan, goed voor mijn carrière en boeiend ook, claim succes. ,,Ja, graag, dank je.''

Weet niet meer hoe ik het diner heb overleefd, wat kunnen mannen saai zijn. Alsof werk het enige is waar we het over kunnen hebben. Maar mijn performance was prima. Nou moeten ze toch in de gaten hebben, dit succes is van mij, niet van mijn baas. Als ik later in de bar beland, ben ik blij om de bekende gezichten te zien. ,,Wow Sophie, that lipstick sure looks nice, did it help you tonight?'' ,,A drink?'' ,,Yes, please, I need one, a whiskey sour.'' Mijn telefoon gaat. ,,Ha Sophie, met mama. Zeg, ik had het er net met je vader over: we vinden dat je terug moet naar Mark. Stand by your man, weet je wel. En we vragen ons ook af waarom je eigenlijk kinderen hebt gekregen? Je hebt nooit tijd voor ze. Vroeger...'' ,,Okay ma, thanks voor de lecture. Ik bel je zodra ik tijd heb.''

Weer trilt mijn gsm. Sms van mijn Mark. ,,Ik denk aan je, Disney was geweldig. Succes daar, Mark.'' Weet niet wat ik moet denken/voelen en kijk naar de lach van mijn Fransman. Ik sms terug: ,,Thanks, ik vond het ook heerlijk, spreek je snel, Sophie.''