De melk wordt duur betaald

Geen groot financieel schandaal, of de Nederlandse financiële wereld voelt de repercussies. Nederland heeft nu eenmaal van oudsher grote banken, verzekeraars en pensioenfondsen die honderden miljarden euro's hebben belegd in het buitenland, in kredieten aan bedrijven, maar ook in effecten met een vaste rente en in aandelen.

En dan gaat er wel eens wat mis.

Het echec van de Amerikaanse energiehandelaar Enron, eind 2001, werd niet alleen op het thuishonk Houston gevoeld, maar ook in Amsterdam, Utrecht en in Den Haag, in de effecten- en kredietportefeuilles van ABN Amro, ING, Fortis en Aegon. Daarna kwamen meer schandalen en faillissementen, zoals Worldcom, Adelphia, KPNQwest. Toen kwam het fraudeschandaal bij Ahold.

Afgelopen jaar heeft de toezichthoudende Pensioen- en Verzekeringskamer (PVK) ook een onderzoek gehouden onder twintig grote pensioenfondsen en twintig grote verzekeraars om de kwaliteit van hun portefeuille effecten met vaste rente te testen en de inherente risico's te beoordelen. ,,Op grond van de reguliere informatieverstrekking krijgt de PVK vaak slechts beperkt inzicht in de wijze waarop die risico's beheerst worden'', onthult de PVK in zijn gisteren gepubliceerde jaarverslag. Maar, gaat u rustig slapen, volgens PVK is er ,,nu geen aanleiding tot twijfels'' over kredietrisico's en risicobewaking.

De slechte informatie over zeperds door de financiële wereld aan de PVK komt de buitenwereld bekend voor. Financiële instellingen wensen geen informatie te geven over individuele klanten. Alleen als de druk uit de analistenwereld heel hoog wordt, zoals bij het Enron-debacle, worden de normen versoepeld. Zo pragmatisch zijn de financiers ook wel weer: het zwijgen over klanten moet hun eigen positie bij analisten en op de financiële markten natuurlijk niet schaden.

Over het meest recente boekhoudschandaal, bij voedingsbedrijf Parmalat, komen de zeperds nog steeds binnen. Een strop voor ABN Amro lag voor de hand, de bank is bijvoorbeeld aandeelhouder bij Capitalia, een Italiaanse huisbank van Parmalat. Enkele weken geleden bleek ook Rabobank enkele tientallen miljoenen euro opzij te hebben gezet voor een strop.

En verzekeraar Aegon? Nee, die zegt niets over individuele klanten. Althans niet hier. Wel in de Verenigde Staten. In het jaarverslag dat Aegon bij de Amerikaanse beurscommissie SEC heeft gedeponeerd staat een lijstje met grootste stroppen. Nummer één is Parmalat. 54 miljoen dollar.