Veiligheidsprobleem

In het artikel van prof. Boetelier over het veiligheidsprobleem en het integratievraagstuk (NRC Handelsblad, 31 maart) heb ik één van de oorzaken gemist. De typisch Nederlandse methodiek dat door het opstellen van gedragsregels deze problemen kunnen worden bestreden, zou namelijk wel eens een averechtse uitwerking kunnen hebben. Zonder voorschriften is een samenleving niet mogelijk, maar de regels dienen wel zinvol te zijn en met bijbehorende sancties te worden gecontroleerd.

Dit begint al bij de lagere overheden met bijvoorbeeld de plaatsing van verbodsborden. Als deze borden in de ogen van de burgers niet zinvol lijken en vervolgens de handhaving van de verboden, om welke reden dan ook, niet wordt gecontroleerd, is een begin van burgerlijke ongehoorzaamheid gecreëerd. En dit heeft weer gevolgen voor andere voorschriften, die oorspronkelijk wel als zinvol werden ervaren. Datzelfde geldt voor de landelijke overheid die al vele jaren sukkelt met de gevolgen van de gedoogcultuur. Sprekend over normen en waarden kunnen we vaststellen dat onze immigranten zich over het algemeen uitstekend hebben geconfirmeerd aan deze uitwas van ons cultuurgoed.