Uitzicht

Na twintig jaar is mijn uitzicht veranderd. Niet omdat er iets is afgebroken. Niet omdat er bomen zijn verwijderd. Niet omdat er iets is gebouwd. Niet omdat er andere bewoners zijn gekomen. En tóch is mijn uitzicht veranderd.

Elke morgen voor ik naar mijn werk ga, sta ik met mijn kopje thee tegen het aanrecht aangeleund even naar buiten te kijken. Ik overdenk de dag die komen gaat en neem me voor de zoveelste keer voor, nu echt eens werk te maken van een ander huis, waar we met zijn allen wat vrijer kunnen wonen.

Vandaag hoorde ik dat de buurvrouw van het huis waar ik 's morgens tegenaan kijk vier dagen geleden zelfmoord heeft gepleegd.

Mijn uitzicht is veranderd. Voorgoed.