Mijn file

Een gewone voorjaarsochtend. Hoewel, gewoon. Vroeg opgestaan, niet ontbeten, veel aan m'n hoofd, haast. Allemaal ongebruikelijk. Allemaal excuses.

Maar geen enkel excuus gaat op. Bij het begin van een file, of moet je zeggen de achterkant, knal ik vol op een voorganger. Wat een raar geluid.

Eerst is er de schrik, dan al gauw de schaamte. Jongens wat sta ik voor paal. En mijn auto is rijp voor de shredder. Gelukkig is er niemand gewond.

Na het vervullen van de formaliteiten en het wegtakelen van mijn auto word ik thuisgebracht. De radio staat aan. Verkeersinformatie. Vier kilometer file op de A12, tengevolge van een ongeval. En een klein beetje van mijn schaamte maakt ruimte voor een, toegegeven, volkomen misplaatst gevoel van trots. Míjn file.