Bestuur Kendrion op vingers getikt

Kendrion verkocht een onderdeel van het bedrijf aan de voormalige bestuursvoorzitter en leende hem daarvoor het geld. Toen hij dat niet helemaal kon terugbetalen, bleef Kendrion met een miljoenenstrop zitten. Het bedrijf had een bankgarantie moeten vragen, vinden de aandeelhouders.

Voormalig bestuursvoorzitter Jan Bernard Wolters genoot wel erg veel vertrouwen van het Kendrion-bestuur. De metaal- en kunststoffenproducent (voorheen Schuttersveld) leende 120 miljoen euro aan Wolters' investeringsmaatschappij Wolters Holding om voor dat bedrag de verliesgevende Kendrion-dochter Pinguin te kopen, een groothandel in sanitair, tegels en verwarmingsonderdelen. Wolters stelde daar, via zijn investeringsmaatschappij, een achtergestelde lening van 30 miljoen tegenover. Hij zou de overnamesom in termijnen terugbetalen.

Dat is maar voor de helft gebeurd. Na het vertrek van Wolters in mei 2003 bleek dat de helft van de lening aan Wolters Holding oninbaar was. Drie maanden later besloot de huidige bestuursvoorzitter van Kendrion, Piet Veenema, die sinds 1998 in het bestuur van Kendrion zit, hiervoor een voorziening te treffen van 53,8 miljoen euro. Wolters kreeg bij zijn vertrek een premie van 1,5 miljoen euro mee, zo blijkt uit het jaarverslag van Kendrion.

Kendrion had Wolters om een bankgarantie moeten vragen, stelden de aandeelhouders van Kendrion afgelopen vrijdag op de aandeelhoudersvergadering vast. Dat is niet gebeurd. Een meerderheid tikte het zittende Kendrion-bestuur en de raad van commissarissen op de vingers voor hun al te coulante houding jegens de oud-bestuursvoorzitter door geen decharge te verlenen voor het in 2003 gevoerde beleid. De jaarrekening werd wel goedgekeurd.

Als bestuurders geen decharge krijgen, hebben zij juridisch gezien een grotere risicoaansprakelijkheid voor de gevolgen van hun beleid. Maar het is vooral een signaal van aandeelhouders aan het bestuur. Het komt zelden voor dat bestuurders niet gedechargeerd worden. ,,Ik doe dit nu vijftien jaar en heb dit twee keer eerder meegemaakt, bij Nedlloyd en bij Roto Smeets de Boer'', zegt directeur Peter Paul de Vries van de Vereniging van Effectenbezitters (VEB). De Vries is niet van plan een procedure tegen de bestuurders aan te spannen, maar vindt wel dat er ,,rare dingen gebeurd zijn'' bij Kendrion. De VEB steunde vrijdag het voorstel van de aandeelhouders Smoorenburg, Darlin en Zwolsche Algemeene om geen decharge te verlenen. Wolters heeft zelf nog steeds een belang van iets minder dan 40 procent in Kendrion, maar was niet vertegenwoordigd op de vergadering.

De aandeelhouders spraken wel vertrouwen uit in het beleid van de zittende directie om Kendrion financieel op orde te brengen. De huidige president-commissaris A. van Karnebeek, die zich herkiesbaar had gesteld voor een periode van vier jaar, mag van De Vries en de andere aandeelhouders nog aanblijven tot en met de herstructurering die dit jaar afgerond moet zijn.

De onderneming uit Zeist kwam vorig jaar in financiële problemen door bijzondere lasten van 110 miljoen euro, voor de helft het gevolg van de problemen met Wolters. Het andere deel (59 miljoen euro) had te maken met de tegenvallende verkopen bij dochter Automotive Plastics. Door de bijzondere lasten boekte Kendrion in 2003 een nettoverlies van 104,9 miljoen euro, tegen een winst van 10,2 miljoen euro in 2002.

Daardoor daalde het eigen vermogen van het bedrijf van 115,5 miljoen euro eind 2002 tot 7,8 miljoen euro eind 2003 en kon Kendrion niet meer aan de vermogenseisen van zijn huisbankiers voldoen. Vorige maand stemden de banken in met verlenging van de standstill-periode tot 31 december van dit jaar. In die tijd kan de onderneming kredieten gebruiken zonder aan de vermogenseisen te voldoen om financieel orde op zaken te stellen.

Dat moet onder meer gebeuren door de voorgenomen verkoop van Automotive Plastics, toeleverancier voor de auto-industrie. Kendrion onderhandelt hierover met auto-onderdelenproducent Polynorm. Veenema waagt zich nog niet aan winstverwachtingen voor dit jaar. De financiele herstructurering zal veel geld kosten. Hoeveel precies, ,,dat wil en kan ik niet zeggen'', aldus Veenema.