Het tikt

Er hangt iets in de Hollandse lucht en het tikt.

Het kan een bom zijn.

Dat zou nog even andere koek zijn dan het monotone geluid van ontploffende columnisten en van enkele dito VVD-politici, onder wie het geachte Kamerlid Geert Wilders die zaterdag in Metro zei: ,,Links opiniemakend Nederland is het laagste van het laagste.''

That's the spirit, zo mogen we het graag horen van iemand die geroepen is tot het ambt met de hoogste maatschappelijke verantwoordelijkheid.

Afgelopen nacht moest het Centraal Station van Amsterdam vanwege een bommelding opnieuw ontruimd worden. Dat is de tweede keer binnen tien dagen. De eerste keer liet de dader geen sporen na, maar vannacht had hij `een verdacht pakketje' op een van de perrons achtergelaten.

Hij houdt van pesten, dat is het minste wat je van deze dader (misschien meervoud) kunt zeggen. Bovendien heeft hij (misschien zij) gevoel voor timing. Hij moet beseft hebben dat we weer knap geschrokken waren van het laatste bomnieuws uit Madrid. Madrid is dichter bij dan jullie denken, zal hij willen zeggen, maar hij onderschat ons: we dachten dat al.

Hij legde zijn nepbommetje nadat een etmaal eerder in Muiderberg twintig skinheads zich tegen vijf Marokkanen hadden gekeerd, waarbij een skinhead drie schoten afvuurde en een Marokkaan in de buik raakte.

In Muiderberg.

Plaats die ik tot dan toe alleen met de vredelievende Freek de Jonge en Richard Krajicek had geassocieerd.

Dat nieuws werd heel klein gehouden door de televisie en mijn ochtendbladen, en de politie liet meteen weten dat het geen racistisch incident was, maar daar zou ik als Marokkaan niet helemaal gerust op zijn. Als Nederlander trouwens ook niet, want het zijn ónze skinheads.

Tevens is de vraag gewettigd of het nieuws ook zo minimaal zou zijn gebracht als twintig Marokkanen zich schietend tegen vijf autochtone skinheads hadden gekeerd.

Komt de kogel van een skinhead eigenlijk van links of van rechts? Die vraag laat ik graag aan onze rechtse columnisten over die gespecialiseerd zijn in deze materie.

Mij gaat het om iets anders. Soms lijkt het alsof we ons in Nederland met enig satanisch plezier aan het opmaken zijn voor een gezellig burgeroorlogje. Banvloeken, dreigementen, intimidaties, karaktermoorden het is aan de orde van de dag. Verbale agressie die van links én rechts komt.

Ik heb betogingen gezien van de Internationale Socialisten en de AEL waarbij je als omstander koud werd van de laaiende haat. Ha, typisch links, zal rechts zeggen. Maar een jaar geleden moest ik zelf, samen met de advocaat Jan Boone, na afloop van een discussie in het programma B&W met Eerdmans en Sørensen over de zaak Volkert van der G., via een zijuitgang worden weggeleid. De sfeer in het met louter Fortuynisten gevulde café was volgens de VARA `te dreigend' geworden.

Nederland begint een naar landje te worden.

Maar gelukkig hebben we Wilders nog.