Vrouwen moeten kritischer zijn tegenover de onzin van semi-alfabetische imams

Imams beweren soms echte onzin, vooral over vrouwen, die veel te weinig wordt tegengesproken. Terwijl het juist zo leuk kan zijn om imams te plagen.

Er bestaat geen leuker vermaak dan het op stang jagen van fanatieke imams. Niet dat alle imams fanatiek zijn, maar het scheelt niet veel. Jaren geleden heeft een Libanese schrijfster in een Arabische radio-uitzending een arme imam haast tot wanhoop gedreven door haar kritische vragen. Het programma ging over de voorstelling die moslims van het hiernamaals hebben. De imam zei dat huwelijkspartners, na een vroom en deugdzaam leven, elkaar in de hemel zullen treffen om een eeuwig leven te leiden. De schrijfster vroeg: stel dat een vrouw tijdens haar leven, twee of zelfs nog meer echtgenoten heeft gehad, met welke van die mannen zal ze dan haar eeuwige leven in de hemel delen? De imam wist daarop geen antwoord en zei: ,,Het is de bedoeling dat een vrouw het zoveel mogelijk op één levensgezel houdt.'' Maar zo makkelijk kwam hij er niet van af, aangezien het niet verboden is voor moslims om te hertrouwen na overlijden of na een scheiding. ,,Dan zou de vrouw één van de mannen moeten kiezen'', zei de imam die zich het eeuwige leven slechts kan voorstellen in de vorm van een overvloed aan allerlei zinnelijke geneugten waarbij onbeperkte polygamie het alleenrecht van de man zal zijn. Daarop vroeg de schrijfster of er ook hoeren waren in de hemel. De imam werd boos. Ze zei: ,,Aan mannen worden als beloning zoveel beeldschone vrouwen als ze maar willen beloofd. Vrouwen moeten het op één man houden. Hoe komen mannen dan aan al die andere vrouwen?''

Dit vertelde ik laatst aan een vriendin op een feest, die zelf ook ontevreden was over het lage ontwikkelingsniveau van de semi-analfabete imams in Nederland en de onzin die ze in de moskeeën over de onwetende gelovigen uitstorten. Het importeren van imams uit de thuislanden leidt tot het dom houden van traditionele moslims. Ze verjagen verlichte moslims uit de moskeeën, die dan een bolwerk van conservatisme worden.

We vatten het plan op om vrijdags samen naar verschillende moskeeën te gaan en de imams met kritische vragen te bestoken. In de praktijk kwam er helaas niets van.

Maar pas geleden sprak ik in de wachtkamer van een maatschappelijk werkster een imam voor wie ik moest tolken. Dat moet ik wel vaker doen. Laatst was er een die vroeg of ik het boekje dat hij over ,,de positie van de moslimvrouw'' had geschreven wilde laten vertalen. Jammer genoeg voor hem wilde ik dat niet. Zulke boeken schrijf ik liever zelf.

Een depressieve imam die voor gesprekken naar een hulpverlener ging had ik nog niet eerder mee gemaakt. We moesten nog even wachten en ik vroeg hem wat hij vond van de onlangs door Israël vermoordde sjeik Ahmad Yassin. Hij vond hem natuurlijk een geweldige man, het symbool van het Palestijnse verzet etc. ,,Mag een geestelijke dan geweld prediken?'' vroeg ik hem. ,,Natuurlijk. Als vergelding wel. In de koran staat: `oog om oog, tand om tand'.'' Ik antwoordde hem dat dit aanwijzingen waren voor rechters, als er islamitisch recht wordt toegepast, en dat het niet de bedoeling was dat iedereen eigen rechter ging spelen en in het wilde weg allerlei onschuldige mensen ging vermoorden. Bovendien staat ook in de koran: ,,En doodt niet de ziel die God onaantastbaar heeft verklaart, tenzij met wezenlijk recht.'' (6:151). Verzet plegen tegen onschuldigen is geen wezenlijk recht. Welke rechter was er aan te pas gekomen? Welke rechter had de slachtoffers van zelfmoordacties de doodstraf opgelegd?

Veel tijd om met elke imam afzonderlijk te discusiëren heeft niemand. Toch zou het goed zijn om met hen te praten over geweld en hoe legitiem ze het gebruik ervan vinden, aangezien ze veel mensen bereiken en kunnen beïnvloeden. We moesten toch maar tijd vrij maken voor ons plan, mailde ik mijn vriendin, al was het alleen maar om een ander geluid te laten horen. Het probleem is alleen dat je als vrouw niet in dezelfde ruimte zit als de imam en de mannen als er überhaupt al ruimte is voor vrouwen. Veel moskeeën hebben dat niet eens. Persoonlijk zie ik er enorm tegenop om moskeeën te betreden waarin vrouwen als tweederangs moslims in achterkamertjes moeten bidden en door kleine zijdeurtjes naar binnen moeten, terwijl de gebedsruimte en de hoofdingang in principe alleen voor mannen zijn bestemd. Ik vind het een grove belediging en elk zichzelf respecterende vrouw (vooral zij die hoofddoekjes dragen) zou daartegen moeten protesteren. Eigenlijk vind ik dat gemeenten een vergunning mogen weigeren aan elke moskee die niet beschikt over een gelijkwaardige ruimte voor vrouwen. Wat is er op tegen dat ze in dezelfde ruimte zitten, ieder aan een andere kant? Ook vind ik het belangrijk dat vrouwen dezelfde of een gelijkwaardige ingang kunnen gebruiken. Wat mij betreft zou elke moskee ook een vrouwelijke imam moeten hebben, anders geen vergunning.

Nahed Selim is tolk/vertaalster en auteur van het onlangs verschenen boek `De vrouwen van de profeet. Wat heeft de koran over de vrouw te vertellen'.