Schoonderwalt

Zonder de inzet van oprechte amateurs was de jazzgeschiedenis minder goed gedocumenteerd geweest. Goed voorbeeld is Scrapple from the Apple met muziek van januari 1975. Het contact met trompettist Red Rodney, ex-bandlid van Charlie Parker, werd gelegd door Jaap Ludeke, destijds purser bij de KLM. De muziek werd opgenomen in het café van jazzfan Nick Vollebregt en deze cd wordt uitgebracht door Henk Toorenvliet, ook al geen lid van het `platenkapitaal'.

Het historisch belang van deze opnamen steekt in de correctie die ze aanbrengen op bevroren ideeën. Zo speelde Herman Schoonderwalt op altsax helemaal niet zo anders dan zijn concurrent Piet Noordijk, stond Wim Essed onterecht te boek als een B-bassist, kon drummer Peter Ypma wel degelijk `boppen' en teerde pianist Nico Bunink, ex-Parijs en Amerika, niet alleen op oude roem. In Green Dolphin Street en Jordu doen ze niet onder voor hoge oom Red Rodney die destijds bezig was met een comeback. Nog beter ondanks een te luide bas klinkt de snelle titelsong waarin Bunink de show steelt met een `weirde' solo die soms doet denken aan goeroe Lennie Tristano. Vreemd, gezien de kop Forgotten Tapes!, is dat het inlegvel niets vertelt over het NOS-radio-programma Jazz in Aktie dat deze opnamen destijds uitzond. Nog vreemder is het dat Herman Schoonderwalt staat afgebeeld met een baritonsax, waarop hij niet te horen is.

Het is detail-kritiek bij een uitgave die dwingt tot een inventarisatie: Red Rodney, Herman Schoonderwalt en Nico Bunink zijn niet meer, Essed en Ypma zijn nog steeds actief.

Red Rodney/Herman Schoonderwalt Quintet: Scrapple from the Apple (Blue Jack BJJR 017). Distr. www.bluejackjazz.com