Palestijns-Israëlische kwestie valt niet te bagatelliseren

Na een (verloren?) debat met AEL-voorman Dyab Abu Jahja (origine: Libanon) raakt Maurits Berger aan de praat met een Koerdische vrouw en wil ons lezers gaan uitleggen dat een Nederlandse staatsburger, met wellicht Marokkaanse roots zo zijn eigen Palestijns-Israëlische kwestie in Nederland beleefd (Opinie & Debat, 27 maart). Volgen we het nog? Als een Marokkaanse-Nederlander zich inzet voor `de Palestijnse kwestie', dan bestaat er een (in)direct verband tussen dit en zijn eigen situatie. Waar haalt Maurits Berger deze wijsheid vandaan? Tevens legt hij met nadruk direct een link tussen joods en islamitisch, vergetend dat het Israëlische leger, met haar excessief optreden, juist geen religieus instituut is. En vergeten is wellicht dat de Palestijnen protesteren tegen een essentieel kwaad, bezetting, afscheiding, verwoesting.

Maurits Berger vergeet ook de tien duizenden Palestijnse christenen, die ook dagelijks te lijden hebben onder bovengenoemd kwaad, maar niets van doen hebben met de islam, of met een organisatie als Hamas.

Ik vind het kwalijk de Palestijns-Israëlische kwestie zo gebagatelliseerd te zien worden door Maurits Berger (de Palestijns-Israëlische kwestie zou zeer complex zijn, waarbij tijdens en na debatten hierover de gemoederen hoog oplopen! Terwijl er door de jaren heen nog nooit echt een oplossing is geboden) naar de Nederlandse problematiek toe. Dat Maurits Berger vervolgens in dit artikel niet rept over de legitimiteit van het Palestijns verzet. Legitiem op het emotionele en (internationaal) rechtstechnische vlak. Marokkaanse Nederlanders worden in Nederland niet gemarteld, geliquideerd door de overheid. Huizen van Marokkanen worden niet vernietigd en de Marokkaans getinte wijken in Amsterdam bijvoorbeeld hebben ook geen afscheidingsmuur er dwars doorheen lopen.

Een vorm van excuus van Maurits Berger naar de Palestijnen zou hem dan ook zeker niet misstaan. Een rode draad door publicaties van Maurits Berger lijkt hem nu zelf te gaan dwarsbomen, waar hij steevast zichzelf afvraagt of hij de islam, of moslims, ooit zal begrijpen lijkt het er nu op dat hij het spoor bijster is m.b.t. het dagelijks lijden van de Palestijnse bevolking in bezet gebied en het massale, globale, protest hiertegen.