Lochem - Ruurloo

Joyce Roodnat wandelt door Nederland en de rest van de wereld. Deze week in de Achterhoek.

De fotografe kijkt door de zoeker van haar 6x8-camera-op-statief. Haar model wacht geduldig, onaangedaan door de ploeg mensen, mannen en vrouwen, zwaar in hun tuinbroeken, om haar heen. Eén is ze met het schuimige grasland. Achter haar suft een landweg, zo'n weg met aan beide zijden hoge bomen in het gelid, met heel jong groen aan verder kale twijgen en in de berm pollen gele en witte narcissen. Het model kijkt loom uit grote ogen, staat kalm op strakke benen. Ze torst een boezem om U tegen te zeggen en ze heeft maling aan de twee kinderen voor haar voeten, een jongetje en een meisje in boerenblauw, elk met een tuil narcissen in hun hand. De zon biedt jong, fris licht, vagelijk gefilterd door vriendelijke voorjaarswolken.

Ideaal, maar de fotografe is niet tevreden. ,,Die linkervoorspeen zit niet goed!'' Traag schudt het model haar roodbonte hoofd als een assistente haar uier betast en wat extra glim op het oudroze smeert opdat een kronkelende ader charmanter uitkomt. Kindertjes in de plooi, het model tuurt in de verte. Lachen, klík!, niet lachen, klík! klík!, ,,geef elkaar maar een kusje!'', klíkklíkklík!, ,,Nienke ga even rechtop zitten!'' Nienke moet huilen, het kusje is wat hard aangekomen. En die speen zit weer verkeerd. En een Mevrouw uit een naburig landhuis komt verhaal halen. Even pauze. De Mevrouw wordt gesust, Nienke krijgt snoep. De rug van het model wordt bijgekamd, haar linkervoorspeen terug in de vorm gerekt, haar benen vastgezet tussen onzichtbare plankieren. De ploeg fladdert het beeld uit. Briesje. Zon! Mooie zon! Klík. Nienke huilt alweer. Het KI-station dat deze foto voor zijn brochure bestelde moest eens weten.

We wandelen hier omdat ik pannenkoekgarantie vroeg en volgens man Gelderland vergeven is van de pannenkoekhuizen. Hij vergiste zich: in het dorp Barchem staan ze weliswaar op de kaart, maar voor twaalf uur worden er geen pannenkoeken geserveerd, krijgen we streng te verstaan. ,,Weet je eigenlijk zeker dat de Achterhoek ook Gelderland is?'' Man geeft geen antwoord. Dat is het zelfde als: ja, suffie.

Maar laten we wel wezen, dit is een prachtige route vol veldgevoel. Over beurtelings hoge en holle wegen voert hij door een glooiend land van akkers, weidegrond en bos. Er is voorzichtige bloesem, de vogels zijn lente-wakker, en een specialiteit zijn hier de eenling-bomen: op een kruispunt van zandpaden tussen drie akkers één gigantische kastanje, dik in de knop. In een lange rand hoge berken één enorme zilverspar met hoeratakken. In een weiland een eenzame reuzeneik, van kruin tot voet dichtbegroeid met klimop zodat het lijkt of hij een lange bontmantel draagt.

15 km. Kaarten 6 t/m 9 uit:

Graafschapspad.

Uitg. Stichting Wandelplatform-LAW, Amersfoort 2000.

Begin- en eindpunt zijn verbonden

via bus 23 (Ruurlo) en bus 56 (naar

Lochem). Overstappen in Borculo.

In het weekend wordt er eens per uur gereden. Inl. tel. 0900 9292.