JONGE MOBIELE BELLERS

10, 9, 8, 7, 6... de mobiele beller wordt steeds jonger is de kop van een Leven &cetera van 27 maart. Monique Snoeijen schetst daarin de voordelen van mobiele telefonie voor jonge kinderen. Zonder kritische noot mogen marketeers en een hoogleraar hun zegje doen. En passant wordt de ouders een alibi verschaft: ze schaffen de mobieltjes aan uit een oogpunt van veiligheid! Hun alibi is echter niet sluitend. De schaduwzijden ontbreken in het artikel. Die voeg ik graag toe op straffe `niet van deze tijd te zijn' (hoogleraar kind en media Patti Valkenburg). Ik heb het daarbij niet over het feit dat oudere kinderen steeds meer in de schulden geraken, juist vanwege die mobiele telefoon. Ik beperk mij tot de voorbeelden uit het artikel. De werkende vrouw in de kledingzaak: zij laat het oudere broertje (8) het jongere zusje (6) opvangen middels de mobiele telefoon. Weg stress voor de ouder! Wist u, dat het nog maar een kleine stap is om die twee bij goed weer in het openlucht zwembad te droppen? Er is slechts een klein probleempje: een mobieltje werkt niet op de bodem van het zwembad. Het verdronken kind is toch de verantwoordelijkheid van de badmeesters, nietwaar? Erg hard voorbeeld? Ik denk het niet. Het schemergebied is namelijk gauw betreden. Waar ligt de grens tussen de verantwoordelijkheid van de ouder, het kind en een derde? In welke gevallen kun je het kind, gewapend met mobieltje, de verantwoordelijkheid geven over zijn jongere broertje of zusje? Ik lees daar niets over in het artikel. De marketeer van Hi maakt het ook bont: ,,Sms is ook uitermate geschikt als je iets niet durft te zeggen. Het uitmaken met je vriendje bijvoorbeeld”. Ik parafraseer: als het te lastig wordt, kijk je de ander niet meer in de ogen aan maar stuur je een sms. Het spijt mij, mevrouw de marketeer, toch ga ik mijn kinderen leren moeilijke zaken bespreekbaar te maken. ,,Face to face''. Als zij volwassen worden, noem je dat `slecht nieuws gesprekken'. Dat is niet leuk voor kinderen maar ze moeten het wel leren. Hoe voert trouwens de marketeer binnen haar bedrijf `slecht nieuws gesprekken'? Per sms?

Het mobiele gezin tenslotte: `thuis is het vaak te druk, dan zeggen ze vaak ook niet alles'. Met een mobieltje voor eenieder is dat probleem meteen opgelost. Een schat aan informatie voor de ouders. Ach, dat het mobieltje geen gevoel heeft en het kind wel, doen we gewoon af als pedagogisch geleuter van de brievenschrijver. Waarom de kinderen niet ook nog een eigen televisie en computer op de kamer gegeven? Ieder voor zich, serene rust in het gezin en de sms-jes voor de communicatie. Of haal ik nu een zeer ouderwets adagium aan, als ik beweer `hoe meer communicatiemiddelen, hoe minder de communicatie'? Onderwijzers en docenten zullen het weldra merken. Weer een extra taak erbij doordat ouders nalatig zijn. Een goed gesprek voeren is er niet meer bij en een fatsoenlijke brief wordt niet meer geschreven.

(Door de redactie bekort)