De lezer schrijft over uitgelekte informatie

Om de haverklap vernemen we in de pers, niet alleen in deze krant maar in alle kranten, informatie die afkomstig is uit zogenoemde `vertrouwelijke' brieven. Op het eerste gezicht lijkt zulke uitgelekte informatie in het voordeel van de krantenlezer en van de burger. Als je hier iets langer over nadenkt is dit hele verschijnsel `lekken' echter schadelijk voor het functioneren van de democratische rechtsstaat. Als het begrip `vertrouwelijkheid' geen betekenis meer blijkt te hebben, staat de deur open voor verder afglijden naar een George Orwell-achtige samenleving, waarin de muren oren hebben en Big Brother iedereen in de gaten houdt. De bedoeling van onze rechtsstaat is, dacht ik, dat mensen een bepaalde taak en verantwoordelijkheid op zich nemen, zich daar discreet en plichtsgetrouw van proberen te kwijten, en daar zo nodig verantwoording over afleggen op de afgesproken plaats tegenover het afgesproken forum. Het laten lekken van vertrouwelijke informatie is contraproductief en laf.

Als iemand binnen het openbaar ministerie ontevreden is met de inhoud van zo'n brief, behoort hij/zij dit eerst intern aanhangig te maken, en zijn superieuren om opheldering te vragen. Pas als dat geen resultaat heeft, valt het te billijken als iemand uit de school klapt. Ik zou dan ook graag iets vaker (liefst altijd) bij uitgelekte informatie van u vernemen, onder welke omstandigheden en met welke rechtvaardiging een bron heeft gemeend te moeten lekken naar de pers. Het beschermen en instandhouden van een samenleving waarin vertrouwen, vertrouwelijkheid en integriteit betekenisvolle begrippen zijn, waarin we de basiswaarden van intermenselijk verkeer respecteren, moet toch ook voor een krant een hogere waarde zijn dan het scoren van een hoge oplage dankzij scoops?