Claus in verzet tegen dictator

Als Duits diplomaat in de Dominicaanse Republiek steunde prins Claus actief het verzet tegen de bloedige dictator Trujillo die in 1961 werd vermoord. Na zijn dood in 2002 werd Claus von Amsberg door de Dominicaanse krant El Caribe daarom gememoreerd als een `Dominicaanse held'.

Dit schrijft Frans Bieckmann in De wereld volgens prins Claus, de biografie van prins Claus die vandaag is verschenen. Ook de Amerikanen waren onder de indruk van Claus' diplomatenkwaliteiten. Claus was nummer één op hun lijst met `Most Cooperative Members of Foreign Colony'. Hij wordt omschreven als ,,een zeer intelligent en scherpzinnig individu, in staat tot slimme politieke analyses. (...) Mocht de heer Von Amsberg hier [in de Dominicaanse Republiek, red.] zijn tijdens een regimewisseling, dan zou het zeer verstandig zijn deze heer frequent te consulteren en gebruik te maken van zijn uitgebreide Dominicaanse contacten.''

Uit dezelfde tijd dateert Claus' sympathie voor Cuba en president Fidel Castro. Hij zocht hem in 1998 op tijdens een privé-reis met zijn zoon Friso en ze dineerden samen. Claus schreef er een verslag over waaruit Bieckmann uitgebreid citeert. ,,Fidel Castro was geinteresseerd in de geschiedenis van Nederland en de opstand tegen Spanje. Wij vertelden over de Akte van Verlatinghe en de Apologie van Willem van Oranje – waarop Fidel Castro zichzelf terstond vergeleek met Willem van Oranje'', schreef Claus onder meer over het diner. Tijdens het diner ging het ook over de geschiedenis van het Caraïbische gebied, de zedenschandalen waarin de Amerikaanse president Clinton toen was verwikkeld en Willem van Oranje.

Claus laat zich in zijn verslag ook uit over de vraag of Cuba een totalitair land was: ,,Op papier zeker. Maar als ik het vergelijk met andere totalitaire regimes, dan twijfel ik.'' Volgens Claus was het Castro-bewind autoritair geworden door de Koude Oorlog en de onverzoenlijke houding van de VS tegenover Castro. Maar hoe autoritair het regime ook was, corruptie en zelfverheerlijking kwamen niet voor op Cuba, stelde Claus vast. Bovendien heeft Cuba ook grote verworvenheden, vond hij: ,,goed onderwijs en een brede gezondheidszorg''.

CLAUS EN CASTRO: pagina 41