Treurnis

Al jaren zweert ze bij contactadvertenties. Niks internetten. Gewoon een ouderwetse briefwisseling. Langdurig en zonder foto's. De telefoon wordt pas gebruikt als het echt klikt. En dat doet het. Soms. Even.

Maar nu heeft ze toch de ware gevonden. Zelfde milieu, opleiding, leeftijd, hobby's, woonplaats. En zijn stem... Ze zwijmelt. Zondag zal ze hem voor het eerst in levenden lijve ontmoeten.

Maandagmorgen ziet ze scheel van de hoofdpijn. ,,Ik zag hem het café inkomen'', zegt ze, ,,en kon me niet meer verstoppen. Dezelfde vent die ik tien jaar geleden al eens via een advertentie had ontmoet. Hij herkende mij ook. En toen moesten we nog de hele zondag met elkaar optrekken.''