Pluk nooit bloemen voor een vlinder

Hoe overtuig je een hoogbenige vlinder – zo mooi als een `uitgeknipt stukje hemel' – van je liefde als je zelf een logge, zwarte beer bent en bovendien niet zo veel van vlinders snapt? In Beer is op vlinder van Annemarie van Haeringen pakken de avances van Beer steeds averechts uit: zijn tekeningen vindt ze `geklieder'; de wals die hij voor haar speelt, maakt haar aan het huilen en de bloemen die hij voor haar plukt, beroven haar van haar honing.

Vlinder is een hemelsblauw vlindertje met een handtasje. Ze is zo licht – `ze laat zelfs geen schaduw na'. Daarom gaf Van Haeringen haar vleugels geen contourlijntjes en lijken die daarom wel doorschijnend.

Beer is een lieve, beetje onbeholpen reus van een beer. Van Haeringen maakte hem egaal zwart met alleen wat lichtbruine lijnen voor zijn welvingen. Annemarie van Haeringen kan prachtig dieren tekenen. (zie ook Verder Verschenen). In haar verzamelboek Blootpad & Co (2000) staan vier dierenverhalen die ze zelf schreef en tekende, met als hoogtepunt De Notenkraker: een verhaal over vriendschap en loyaliteit waarin Aap de noten van zijn vriend Eekhoorn steelt.

Zo intens als De Notenkraker is het nieuwe boek van Van Haeringen niet. Beer is op Vlinder is een eenvoudig liefdesverhaal. Maar kleuters zullen hun voorlezende ouders evengoed weer tot waanzin drijven door dit boek avond na avond uit te kiezen. Om nóg een keer te zien hoe Beer zo zijn best doet en hoe Vlinder hem steeds afwijst. En hoe ze dan toch op de laatste pagina in elkaars armen zitten: `,,O Beer, ik vond je altijd zo mooi. Alsof je van pure chocola bent!'', zegt Vlinder. En ze weten allebei dat een uitgeknipt stukje hemel heel goed past bij pure chocola.'

Annemarie van Haeringen: Beer is op Vlinder, Leopold, 32 blz. €13,50