Mutant funk LCD

Via een slinkse omweg heeft de New Yorkse groep LCD Sound System zich bij de hippe elite van de dancemuziek gevoegd. Strikt genomen zijn ze een rockband met echte drums en gitaren, maar hun platen verschenen tot nu toe alleen op tamelijk obscure 12-inches en hun optredens zijn ritmisch genoeg om een danspubliek in beweging te krijgen. Zanger James Murphy is oprichter van het DFA-label dat ook The Rapture en Radio 4 ontdekte.

LCD Sound System past in de New Yorkse traditie van blanke mutant funk, zoals die eerder door Talking Heads en James White in de praktijk werd gebracht. Disco en de zwarte ritmes van James Brown klinken er nadrukkelijk in door, net als de hoekigheid en de neurotische zang van de new wave. Murphy kan zomaar een heel nummer lang ,,I'm losing my head!'' gillen, begeleid door een stuwend discoritme en een tot in het oneindige herhaald gitaar- en basloopje.

Het nachtelijke danspubliek in Paradiso moest even wennen aan de levendigheid van echte muzikanten op het podium, maar kon uiteindelijk niet om de onweerstaanbare aantrekkingskracht heen van de undergroundhits Yeah en Give it up. Ook Harry Nilsson's Jump into the fire kreeg LCD's beukende discobewerking, waarbij Murphy zich bediende van een groezelige falsetstem naar het voorbeeld van Prince.

LCD Sound System bracht rock en dance weer een stapje dichter bij elkaar. Daarin zijn ze niet de enigen, want na het korte optreden konden dj's The Flying Dewaele Brothers hun plaatjesdraaibeurt doodgemoedereerd beginnen met de keiharde death metal van Slayer. Geloof het of niet, maar de dansvloer stroomde vol.

Concert: LCD Sound System. Gehoord: 1/4 Paradiso, Amsterdam. Herhaling: 2/4 Nu Heroes Festival, Tivoli Utrecht.