Voorkeur Theater

Romeo en Julia

Toneelgroep Amsterdam geeft in de regie van Ola Mafaalani een tango-versie van Shakespeares liefdestragedie Romeo en Julia. Er is onverbiddelijk gesnoeid in de tekst ten gunste van de dans. Dat verhindert niet dat deze Romeo en Julia onvergetelijk is. Romeo Pierre Bokma heeft een tragische solo over vurig gewenste, uiteindelijk onmogelijke liefde. Julia Christiane Palha spreekt nauwelijks, maar danst goddelijk.

1 april Nijmegen, Stadsschouwburg. 2 april Amersfoort, De Flint. 3 april Enschede, Twentse Schouwburg. 6 april Almere, Metropole. 7 april Schiedam, Theater a/d Schie. Inl 020-5318484

Echt?

Schrijver en regisseur Gerardjan Rijnders maakte een variatie op het bijbelse Hooglied. Dit eeuwenoude liefdesgedicht combineert hij met teksten over ouderdom, gespeeld door Els Ingeborg Smits en Cas Enklaar. Zij vertolken een ouder echtpaar dat terugblikt op een liefdeloos leven zonder kinderen. In contrast tot dit echtpaar staat het dansduo Lonneke van Leth en Miguel Angel Plukkel dat de bruisende vitaliteit van de jeugd verbeeld. Dans, tekst en toneel zijn fraai in harmonie.

8 en 9 april Rotterdam, Lantaren/ Venster. 13 en 14 april Amsterdam, Theater Bellevue.

Private Lives

In de komedie Private Lives van Noel Coward, geregisseerd door Jeroen van den Berg, treft een man op huwelijksreis zijn ex-vrouw in de kamer naast zich, ze is óók op huwelijksreis. De ex-en trachten zich als vage kennissen te gedragen maar ze zijn nog lang niet van elkaar verlost. In deze komedie komen de goedzakken tegenover de avonturiers te staan en het eindigt met drie huwelijken op de klippen.

1 april Arnhem, Schouwburg. 2 april Zevenaar, Bommersheuf. 3 april Rotterdam, Lantaren/Venster. 7 april Gouda, Schouwburg. Tournee t/m 8 mei. Inl www.jeroenvandenberg.nl.

Billy the Kid

Theaterhuis AlbA maakt een voorstelling over de bekende Amerikaanse misdadiger Billy the Kid. Marcel Roijaards regisseert zijn tekst met een zekerheid die onzeker maakt: wat waarheid is en wat verdichting, daar kom je amper uit. Omdat er zo weinig harde feiten zijn is het verhaal niet altijd te volgen. Dat wekt frustratie op en precies die emotie moet Billy hebben gemotiveerd. De speelvloer lijkt op een piste. Een bak gevuld met zand, loopplanken eromheen en bankjes. Stofwolken waaien op als de acteurs door dat zand dansen. En er wordt veel gedanst in Billy the Kid. Het zijn uitdagende dansen, dreigende dansen, dansen als schermutselingen: wildwestchoreografieën onder een hete hemel. De Billy the Kid van acteur Ernst Löw is een gekweld mens. Hoe vaak hij zichzelf ook uit de gevangenis bevrijdt, hij blijft gevangen in zijn wanen. De sprookjes van vroeger zijn de spoken van nu; zij jagen hem op door het zand. Uit je eigen geschiedenis kun je niet ontsnappen, lijkt Roijaards te willen zeggen, en ook Pat Garrett, Billy's vriend en latere vijand, handelt alsof hij een opdracht van het noodlot heeft gekregen. Zware kost, aangedikt door de onheilspellende soundtrack van Carl Beukman. Dat alles weer gerelativeerd door de geestige kostuums, de grappige commentaren en de soms ook vrolijke dansen.

T/m 3 april Theater a/h Spui, Den Haag. 10 april Rotterdam, Lantaren/Venster. 27-29 april Amsterdam, Frascati. Inl www.albatheaterhuis.nl of 0624641824.