`Elling' is roerend, maar niet zoet

Dieren zijn precies als mensen, zongen ze in De Fabeltjeskrant. De charmante Noorse film Elling laat zien dat dat ook voor gekken geldt. Ook die hebben mensenwensen en mensenstreken. Elling was twee jaar geleden genomineerd voor een Oscar voor beste buitenlandse film en voor de Amerikaanse remake af is (Kevin Spacey kocht de rechten), verschijnt hij hier nog in de bioscoop. Elling was eerst een boek en toen een toneelstuk en dat is aan de film vooral te merken doordat de hoofdrolspelers zo thuis lijken in hun rol. Elling gaat over twee veertigers die een kamer delen in een Noorse psychiatrische inrichting. Titelpersonage Elling is een door allerlei fobieën geplaagd kasplantje, kamergenoot Kjell Bjarne een simpele, stoere ziel.

Na twee jaar mogen ze samen een woning delen in het centrum van Oslo. Ze willen eerst niet, maar aangemoedigd door hun stoïcijnse begeleider wordt hun terugkeer naar de maatschappij langzaam een succes. Vooral de voice-over van Elling drenkt de film in milde humor. ,,Sommige mensen bedwingen de Zuidpool. Voor mij is in een restaurant naar de wc gaan al een hele opgave.'' Niet zoet, wel ontroerend.

Elling. Regie: Peter Naesss. Met: Per Christian Ellefsen, Sven Nordin, Jorgen Langhelle. In: The Movies, Amsterdam, Lantaren/Venster, Rotterdam, LUX, Nijmegen.