Voorjaar

Terugrijdend uit Zeeland. Een hele dag schrappen en schuren aan de boot. En koud dat het was! Ja, de zon was er en blauwe luchten, maar voorjaar? Moe zijn we. Verkleumd. En spierpijn dat we hebben!

Met stoelverwarming aan richting Hellegatsplein. Een flauwe bocht naar het noorden. In fragiele narcissenletters staat daar ineens het woord LENTE op het talud. De late middagzon komt juist nog even tussen de wolken door. Oplichtend geel tussen wintergras. Herinnering en verlangen. Poëzie van Rijkswaterstaat. ,,Leuk'', zegt mijn zoon.

Bijdragen van lezers zijn welkom via een formulier op www.nrc.nl/ik