De elite schikt en plooit

Niets kan onze regenten zo opwinden als ideologische scherpslijperij. Daar kan immers zomaar bloedvergieten uit voortkomen. Vandaar dat de elite bij voorkeur schikt en plooit. Het grootse gebaar wordt hier gewantrouwd.

Deze mentaliteit heeft natuurlijk voordelen. Buitenlanders zijn vaak getroffen door het vreedzame karakter van onze geschiedenis. Balkanisering hoeft men hier niet te vrezen. Met een broodje kaas in de ene en een glaasjes melk in de andere hand maakt men geen revolutie.

Bezien vanuit dit perspectief worden de gebeurtenissen rond Cliteur begrijpelijker. Een cultuur die wars is van Prinzipienreiterei en eruditie valt gemakkelijk ten prooi aan onhelder denken. Als iemand de islam op dezelfde manier wenst te bejegenen als bijvoorbeeld het liberalisme, is Leiden in last. Religie is toch meer dan een mening! En wat goeds kan er voortkomen uit kritiek op de koran? Als een handvol allochtonen beweert dat elke kritische opmerking ten aanzien van de islam de burgeroorlog dichterbij brengt, dan pennen de AIVD-ambtenaren er lustig op los. Causaliteit wordt hier te lande wel vaker omgedraaid.

Deze week zal duidelijk worden of er in Den Haag nog politici met ruggengraat rondlopen. Het feit dat Cliteur zijn pen neerlegt uit vrees dat er een nieuwe Volkert van de G. opstaat, is een politiek feit van de eerste orde. Zelden was het opportuner om de minister-president naar de Kamer te roepen en hem zijn mening te vragen over het feit dat in ons land een intellectueel uit vrees voor represailles zichzelf het zwijgen oplegt. Wat is onze rechtsstaat nog waard indien intellectuelen niet meer vrijuit durven te spreken?

De uitkomst van deze discussie is helaas ongewis. Er zijn zoveel politici in de war dat pleidooien voor zelfcensuur er ingaan als zoete koek. Dit is nog steeds het land waar Piet Grijs erin slaagde om prof. Buikhuizen uit de universiteit te jagen. Nu niemand er meer over twijfelt dat Buikhuizen het gelijk aan zijn zijde had, wacht ik nog steeds op het excuus van Grijs.

Europarlementariër Michiel van Hulten gaat nog een stap verder. Zelfcensuur is mooi maar censuur is nog veel effectiever! Het denken als geheel dient te worden afgeschaft.

Hij ergert zich er mateloos aan dat Bolkestein in de tijd van de baas en met hulp van zijn ambtenaren een boek heeft geschreven over Europa. Stelt u zich voor: een boek! Dat is natuurlijk vragen om moeilijkheden.

Van Hulten heeft de tijdgeest goed aangevoeld. Het is natuurlijk levensgevaarlijk dat Bolkestein af en toe in debat treedt met intellectuelen. Daar kunnen hele bevolkingsgroepen zich aan ergeren. En voordat je het weet stroomt er bloed door de straat. Het Westen kan het beste maar een voorbeeld nemen aan de Arabische wereld. Daar worden immers nooit opruiende boeken gepubliceerd. Er worden überhaupt weinig boeken gepubliceerd. In de gehele Arabische wereld worden jaarlijks net zoveel boeken uitgegeven als het totale aantal kunstboeken dat in Spanje op de markt komt.

Het is de beste oplossing. De censuur voorkomt eenvoudigweg publicatie van teksten die als kritisch zouden kunnen worden ervaren. En als iemand het toch niet kan laten om het wettig gezag te relativeren, dan is het voor alle partijen beter om deze persoon voor kortere of langere tijd uit de samenleving te halen. Deze oplossing is toch uiteindelijk ook het beste voor de intellectuelen zelf.

Fortuyn had nu nog geleefd als we hem in quarantaine hadden geplaatst.

Laat Amsterdamse ambtenaren voortaan maar op studiereis gaan naar Saoedi-Arabië.

1

Arend Jan Boekestijn is historicus en verbonden aan de Universiteit Utrecht