Klaar? Af!

Als enorme zuignappen plakken de voetzolen vast aan het ruwe oppervlak van het startblok. Zijn slippers liggen een eindje verderop en behoren tot de grootste uit de zwemhistorie. Ian Thorpe staat stevig en stil, als een in brons gegoten beeld van Rodin. De Australische zwemmer kijkt naar het rimpelloze water van het zwembad in Sydney. Naast hem staan de andere zwemmers ook klaar voor de enige kwalificatiewedstrijd voor de Olympische Spelen. Het is de vierhonderd meter vrije slag. De start op deze lange afstand is niet van levensbelang.

Het stadion hoort een doffe plons. Alsof het dikste jongetje van de klas voor het eerst een bommetje van de hoge doet. In een krater van water verdwijnt Ian Thorpe naar de diepte. Hij ligt nog geen meter van de kant maar ik vrees, en met mij de hele wereld, voor het leven van de olympisch kampioen. Er zou een verwarrend `geluidje' geklonken hebben vanaf de tribune waardoor Thorpe uit het evenwicht is gebracht. Een geluidje? Dank je de koekoek. Dit moet een aanslag zijn. Na New York en Madrid is het nu de beurt aan Sydney natuurlijk. Hoe kun je Australië dieper in het hart raken dan met een buitelende Thorpe. De scherpschutter heeft gewoon een demper op de loop gedraaid.

De kampioen ligt onder water. Collega's op de andere blokken komen weer overeind. Ze staren naar het lege startblok. Ze prenten het historische sportmoment in hun hoofd: startblok 4 was leeg op zaterdag 27 maart 2004. Thorpe ligt voor dood in het water en mag niet meer meedoen aan de vierhonderd meter vrije slag. Australië kondigt een lange periode van rouw aan. Een groothandelaar in waxinelichtjes wrijft zich in de handen.

Een cameraploeg snelt naar een ander zwembad, in het Hollandse Eindhoven, en zo zijn we getuige van de uitgestoken hand van rivaal Pieter van den Hoogenband. Hij heeft de zwembril nog nauwelijks af of moet al reageren op de diskwalificatie van Thorpe, helemaal aan de andere kant van de wereld. Van den Hoogenband neemt het op voor de zielige Australische reus. De jury had toch een oogje dicht moeten knijpen en Thorpe een nieuwe start moeten gunnen.

De start voor een vierhonderd meter vrije slag zou eigenlijk door de zwemmers zelf gedaan moeten worden. Weg met die ingewikkelde startprocedures en zenuwachtige scheidsrechters. Terug naar de oerstart, terug naar Olympia zou je bijna zeggen. Het kan allemaal veel simpeler. Ian Thorpe vraagt als rapste zwemmer iedereen op het startblok te gaan staan; hij kijkt onder zijn oksels door naar links en rechts, haalt diep adem en roept:

,,Klaar? Af!''

Er blijft een vreemd luchtje hangen aan de valse start van Thorpe. Waarom sprong hij niet met de armen naar voren? Waarom niet Oost-Indisch doorzwemmen en pas na vierhonderd meter het naieve hoofd boven de golven verheffen? Ik vertrouw het zaakje niet. Iemand die zich zo opzichtig als een dood paard in het water laat vallen, heeft iets te verbergen. Hij deed het expres.

De diskwalificatie is voor Thorpe de ultieme voorbereiding op de andere zwemonderdelen in Athene. De aardige Van den Hoogenband waant zich vandaag – te vroeg – superieur, het slaapzout is hem op slimme wijze nu al in de ogen gestrooid. Het Australische jongetje dat bijna verdronk in zijn eigen water zal in het olympische bad – dak of geen dak – zijn gigantische hielen laten zien aan zijn tegenstanders. Na een perfecte lancering vanaf het startblok.

Ik hoop dat de oude en wijze Herman Kuiphof nog verslag kan doen van het zwemmen in Athene. Ik hoor zijn bezwerende toon, na het aantikken van Thorpe.

,,Zijn we er toch ingetuind?''