De troubadour

,,Ik kan me nog heel goed het krachtgevoel herinneren dat me overviel toen ik de muziek voor De troubadour klaar had – en het ontzettend gelukkige gevoel toen ik het zong. Pas vele jaren later heb ik begrepen dat ik destijds, op mijn negentiende, over mijn eigen leven stond te zingen. Ik ben zelf die troubadour geworden, ik zong en zing voor groot en klein publiek. Eigenlijk is het ongelooflijk: het woord komt van trouver d'or, goudvinder. En ik zong een goudvinderslied waarmee ik goud won.''

Thuis, in het gehucht Nederwetten vlak onder Eindhoven, heeft Lenny Kuhr (54) de door David Hartsema geschreven tekst van De troubadour ingelijst aan de muur hangen, compleet met de lalala's en andere aantekeningen die ze in 1969 in de kantlijn krabbelde tijdens het maken van de muziek. Vandaag is het exact 35 jaar geleden dat ze, ex aequo met drie andere deelneemsters, de internationale finale van het Eurovisie Songfestival won. Vanavond viert ze dat jubileum in Muziekcentrum Frits Philips in Eindhoven, met de presentatie van haar nieuwe cd Op de grens van jou en mij, waarvoor haar nieuwe echtgenoot Rob Frank bijna alle teksten schreef.

,,Ik heb wel eens de wensgedachte, nee eigenlijk weet ik het bijna zeker, dat alles op een gegeven moment samen kan vallen. Dat is bij deze cd gebeurd. Rob is psychotherapeut geweest, maar heeft ook met vis op de markt gestaan – daarom vond ik hem meteen zo'n leuke man. Een tekst voor een liedje had hij nooit eerder geschreven, maar opeens is dat talent bij hem losgebarsten. We werken heel goed samen. Soms maakt hij eerst een tekst, soms schrijf ik eerst de muziek, zoals bij Liedje voor Ozz. Dat ontstond, toen ik in november in Israël was voor de geboorte van mijn eerste kleinzoon. Ik heb naar huis gebeld en de melodie ingezongen op mijn antwoordapparaat.

,,Rob heeft anderhalf jaar geleden ook mijn management overgenomen, waardoor ik nu, na lange tijd, weer een theatertourneetje maak. Het is niet makkelijk weer in de theaters te komen. Veel mensen kennen Lenny Kuhr nog van Visite en De troubadour, maar weten niet wat ik in de tussentijd allemaal nog méér heb uitgespookt. Maar we zitten weer in een opgaande lijn.

,,Mijn platen maak ik al heel lang in eigen beheer. Ook deze hebben we zelf bekostigd; dat verdien je meestal wel weer terug. Het grote voordeel van eigen beheer is dat je dan niet tegemoet hoeft te komen aan de commercie. Anders is het steeds zo'n angstige gedachte – en als het dan toch niks wordt, ondanks de concessies, is dat helemáál vreselijk.

,,Nee, mijn stem is nog helemaal niet gezakt. Als er een nieuw arrangement voor De troubadour moet worden gemaakt, wordt me wel eens gevraagd in welke toonsoort ik nu zing. Nou, dat is nog steeds dezelfde. Terwijl ik soms het gevoel heb dat ik naar een vreemde kijk , als ik mezelf van 35 jaar geleden terug zie. Het lijkt wel iets uit een vorig leven. Pas daarna heb ik het hele proces gehad waardoor het onbewuste van toen het bewuste van nu is geworden. Inclusief mijn spirituele periode, waar ik me niet een beetje, maar helemaal aan heb gegeven. En nu is me dus duidelijk dat dat alles al in De troubadour besloten lag: zingen voor riches in de hoge zaal, voor werkvolk uit de schuur, in een klooster, in een herberg – het klopt allemaal. Ik wil niet zeggen dat het mijn beste lied is, maar het bepaalde wel de grondtoon. De troubadour is mijn levenslied.''

Lenny Kuhr: Op de grens van jou en mij. Multidisk MCD 2019Theatertournee t/m 23/4. Inl. (040) 2844654, www.lennykuhr.com