Topman van chipmaker Infineon gewipt

Infineon-topman Ulrich Schumacher werd tot aftreden gedwongen door werknemers en bestuursleden die zich zorgen maakten over ontslagen. Zijn vertrek berooft de chipproducent van een getalenteerd manager. Erger nog: het duidt erop dat noodzakelijke hervormingen in Duitsland nog steeds worden vermeden.

Schumacher heeft het bedrijf de afgelopen jaren goed geleid. Hij heeft er bijvoorbeeld op aangedrongen dat Infineon ook tijdens de economische inzinking in geavanceerde technologie bleef investeren. Ook schrapte hij in die periode 5.000 banen, een indrukwekkend aantal voor een Duits bedrijf. Die inspanningen hebben ervoor gezorgd dat Infineon er nu goed voorstaat om te profiteren van de opgaande conjunctuur.

De raad van bestuur verschilt niet met Schumacher van mening over de richting van het beleid, want zij heeft duidelijk gemaakt dat de strategie van Infineon onveranderd blijft. En het schrappen van banen omwille van een grotere doelmatigheid wordt klaarblijkelijk nog steeds overwogen, ook al was Schumacher de krachtigste voorstander van zo'n sanering. Het meningsverschil ging alleen over de omvang ervan.

Schumacher had gedreigd het bedrijf te verplaatsen naar een land met een gunstiger belastingregime. Dat zou hebben geleid tot het verlies van tienduizenden Duitse arbeidsplaatsen. Infineon betaalde de afgelopen vijf jaar slechts 111 miljoen euro aan inkomstenbelasting en werd zwaar gesubsidieerd door de Duitse staat. Daarom lijken zijn uitspraken slecht doordacht.

Maar het dreigement was genoeg rechtvaardiging voor de vijf werknemers- en twee vakbondsvertegenwoordigers in de zestienkoppige raad van commissarissen van het bedrijf om Schumachers leiderschap in twijfel te trekken. Tel daarbij de operationeel directeur en de financieel directeur op – die volgens vakbond IG Metall beiden fel gekant waren tegen de plannen van Schumacher – en de balans sloeg door in het voordeel van degenen die langzamer wilden saneren. De droevige episode wijst erop hoe moeilijk het is veranderingen door te voeren bij Duitse bedrijven, hoezeer die veranderingen ook nodig zijn. Zolang de invloed van werknemers- en vakbondsvertegenwoordigers in de raden van bestuur zo groot blijft, zullen hervormingen lang op zich laten wachten.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar:

zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.