Flip Kowlier:

Alles went; zelfs muziek die in een onverstaanbaar dialect wordt gezongen. Met zijn eerste solo-cd Ocharme Ik los van zijn rapgroep 't Hof van Commerce viel Flip Kowlier op door de manier waarop hij zijn boerse westvlaams een poëtische klank mee wist te geven, in eigenzinnige nummers die evenveel aan de dialectrock van Skik als aan de dwarse hakketakmuziek van Krang deed denken. Opvolger In De Fik is gepolijster en beter uitgewerkt, zodanig dat Kowlier tamelijk gewoon is gaan klinken. Zijn verzorgde folkrock schommelt ergens tussen Americana en Rowwen Heze, met hier en daar een knipoog naar Leonard Cohen en rap/reggae. Het onderscheidende element blijft zijn taalgebruik dat voor Nederlandse oren vertrouwd klinkt, maar op sommige punten ondoorgrondelijker blijft dan menige Engelse poptekst. `Krusraketten ip u uoft da kan ni ghjistig zin': zoek dat maar eens op in het woordenboek.

In De Fik

(Petrol/EMI) ***