Een rondje van het huis

Ja, Gerrit Zalm had een paar weken geleden ook naar het televisieprogramma Radar gekeken. Tenminste, dat antwoordde de minister van Financiën onlangs op Kamervragen over de Meerwaardehypotheek die bij het TROS-programma aan de orde was geweest. Een riskant product van de Postbank, zo bleek, want de financiële lasten van zo'n hypotheek worden deels betaald uit het rendement op een gestort kapitaal in een beleggingsfonds. En presteert dat beleggingsfonds minder dan de huizenbezitter verwacht, dan kan hij twee problemen krijgen: de maandlasten worden hoger en er resteert een schuld aan het eind van de looptijd.

Creatief en riskant zijn ze zeker, maar hypotheken die een voorschot op een positieve toekomst nemen, zijn beslist niet nieuw. In de jaren zeventig bijvoorbeeld de groeihypotheek waarbij de eerste jaren zelfs helemaal lastenvrij waren.

Op de vraag uit de Kamer of de Postbank haar klanten `tegenstrijdige en misleidende' informatie heeft verstrekt, gaf Zalm geen antwoord. Wel vertelde de bewindsman dat de financiële toezichthouder AFM onderzoek doet `bij een of meerdere instellingen' naar beleggingshypotheken met een overwaardeconstructie.

Intussen stapelt de kritiek zich op, vooral omdat het betrokken obligatiefonds van de Postbank zowel in 2002 als in 2003 een negatief rendement van meer dan 6 procent boekte. En bij twee ton gaat het dan al snel over 25.000 euro, zeg maar de kosten van een leuke keuken. Oorzaak van het negatieve rendement is de goedkope (en niet afgedekte) dollar en die lijkt nog niet aan opkrabbelen te denken.

Om de publiciteitsschade in te dammen kwam de Postbank deze week tegemoet aan de klanten met een Meerwaardehypotheek. De bank doet een ongebruikelijke geste door het risico gratis van een plafond te voorzien. Of de bank garandeert vanaf 1 juni 100 procent van de maandelijkse inleg tot aan twee derde van de looptijd, of de bank garandeert 70 procent van de inleg gedurende de gehele looptijd.

De tegemoetkoming is opvallend. Want stel nu eens dat de AFM tot de conclusie komt dat de Postbank weliswaar een riskant product verkoopt maar zich geen moment schuldig heeft gemaakt aan al te opdringeringe of misleidende reclame. En stel dat een trotse bezitter van een dure boot zijn kapitaaltje in hetzelfde Postbank-fonds heeft gedeponeerd, van waaruit hij later de lening op die boot moet betalen.

Die eigenaar van de boot - en hij niet alleen - loopt zich nu al warm om binnenkort via Radar aan de kijkers uit te leggen waarom hij ook compensatie eist. En wellicht kijkt Zalm dan weer.