`Jeugdfilms zijn vaak te truttig'

Op een congres over jeugddocumentaires won `Meisjes' van Menna Laura Meijer de Jubileumprijs. Films voor kinderen mogen best brutaler.

In de documentaire Meisjes vertellen drie puberende Surinaamse jongens op volkomen open, aandoenlijke en hilarische manier over het andere geslacht en seks. Blanke meisjes huilen sneller dan donkere, grote vrouwenbillen zijn het einde en seks moet als het even kan romantisch zijn.

Gisteren werd de documentaire van Menna Laura Meijer tijdens een conferentie van het Stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Omroepproducties uitgeroepen tot winnaar van de Jubileumprijs Kids & Docs 2002/2003 (5000 euro). De kinderjury vond de film de allerbeste omdat ,,je als kind in je eigen taal wordt aangesproken. Er wordt veel over dit soort onderwerpen gepraat, maar niet op televisie.''

,,Klasgenoten van de jongens waren verbaasd over wat ze vertelden voor de camera maar vonden het wel erg stoer'', zegt Meijer. Haar eigen dochters vonden de film maar niks. ,,Kinderen kunnen soms best ouderwets zijn. Ik had dus niet verwacht dat Meisjes zou winnen. Blijkbaar zijn mijn dochters geen goede maatstaf.'' Martine Wellens (10) vond de toon van de film erg goed. ,,Het is alsof je in een rondvaartboot in Parijs zit en er door de luidspreker Nederlands klinkt'', zei ze gistermiddag op de conferentie in Amsterdam.

De film Meisjes is voortgekomen uit de Kids & Docs Prijsvraag van 2002. De kinderjury kon kiezen uit vijf nominaties, die door een commissie van volwassenen geselecteerd waren uit de 35 inzendingen van jeugddocumentaires van de afgelopen twee jaar. Sinds vijf jaar proberen het Stimuleringsfonds, Cinekid en IDFA bij de Publieke Omroep aandacht te krijgen voor jeugddocumentaires. Het idee is simpel: kinderen van 8 tot 13 sturen ideeën op. Alle twaalf deelnemende omroepen kiezen er één uit. Een regisseur werkt vervolgens samen met het kind het plan uit. Eén van de uitgewerkte filmplannen wint de Kids & Docs productieprijs en wordt met geld van het fonds gemaakt. Maar ook enkele andere ideeën zijn uitgevoerd.

Meisjes is een `film met kloten', een begrip dat Meijer zelf eerder op de middag introduceerde tijdens de paneldiscussie met documentairemaker en producent Niek Koppen, televisieprogrammeur van Cinekid Juul Bovenberg en netcoördinator van Z@ppelin Cathy Spierenburg over de stand van zaken van de jeugddocumentaire. Meijers idee hierover was duidelijk: de Nederlandse jeugddocumentaire is vaak te voorzichtig, te behoudend, en te truttig. ,,Het mag allemaal best wat minder gestroomlijnd'', stelde ze. Bovendien is er te weinig contact tussen producenten en kinderen, en daardoor te weinig kennis over hoe de kinderen werkelijk zijn. Spierenburg deed er een schepje bovenop: ,,Kinderen komen veel eerder in de puberteit dan vroeger. En wij veranderen niet mee.'' Koppen suggereerde dat het fonds wel wat meer Meijers kant op zou kunnen gaan, maar Bovenberg remde hem af: ,,Niet alle kinderen zijn hip en cool. Het wordt al snel te elitair.''