Het brilletje van Van Daele

Er was eens een tijd dat Feijenoord de beste van Europa was, ja zelfs van de hele wereld. Voetballers hadden toen nog bijnamen.

Namen als Theo de Tank en IJzeren Rinus gaven aan dat met de verdediging van de Rotterdammers niet te spotten viel. Op het middenveld verdeelde de Kromme sloffend en schoffelend het spel.

Op 26 augustus 1970 had doelman Eddy de Zeef zijn bijnaam eer aangedaan door in de eerste wedstrijd om de wereldbeker tegen het Argentijnse Estudiantes twee houdbare ballen door te laten. Gelukkig had Feijenoord zelf ook nog twee keer weten te scoren, zodat winst thuis in De Kuip op 9 september genoeg was om als eerste Nederlandse club de wereldbeker te winnen.

Televisie was in zwart-wit, de kleuren-televisie moest nog worden uitgevonden. Spelers juichten na een doelpunt door eenvoudig twee armen in de lucht te steken. Voetbalshirts waren zonder reclame. Maar de tegenstander schoppen, slaan, stompen, aan het shirtje trekken en in het gezicht spuwen deden ze toen ook al. Zeker de Argentijnen.

Ze waren woest, toen in de zestigste minuut Joop van Daele, de enige speler met bril en net vijf minuten in het veld, vanaf de rand van het strafschopgebied de winnende 1-0 voor Feijenoord had gemaakt. Hun keeper zou zijn verblind doordat Van Daeles bril het licht van de stadionlampen had weerkaatst. Een Argentijnse speler was zelfs zo boos dat hij even later de bril van Van Daeles neus rukte. Snel gaf hij hem aan een medespeler, die de bril knak doormidden brak.

Vierendertig jaar later, de dag na de 1-0 overwinning van Feijenoord op RKC. Voor het stadion neemt het vaste groepje gepensioneerde supporters de wedstrijd nog eens door. Binnen zijn ze bezig met de schoonmaak van de kleedkamers en de tribunes. Bij de middenlijn voor de spelersbanken prikken drie mensen met grote vorken in het gras. Weten ze dat hier de bril van Van Daele is gebroken? Een Noord-Afrikaans, Indiaas en Engels gezicht kijken niet begrijpend. ,,Toen waren wij nog niet hier.''

Misschien moeten ze eens naar het Feijenoordmuseum in het stadion. Daar ligt het brilletje, vuil en gebroken, in een vitrine. Het is een zogenaamd ziekenfondsbrilletje, dat kreeg je als je soldaat was. Met buigzame poten voor achter de oren. Sterkte: rechts -1,5 en links -2,5. Goed dat het in een museum ligt, zo past `het brilletje van Van Daele' in het zelfde rijtje als `het stokje van Van Oldenbarnevelt' en `de kist van Hugo de Groot'.