Veiligheid zichtbaar maken

Leefbaar Rotterdam presenteerde gisteren de nieuwe wethouder Veiligheid. Ze moet de herkenbaarheid van haar partij vergroten.

Marianne van den Anker zegt ,,jullie'' tegen de pers. ,,Jullie zullen je wel afvragen: wie is zij en waarom doet ze dit'', zei ze gistermiddag tijdens haar presentatie als wethouder veiligheid op het stadhuis. Waarna ze uitlegde dat de ,,keiharde afspraken'' in het collegeprogram ,,mij uit het hart zijn gegrepen'', de nieuwe baan haar ,,een spannende uitdaging lijkt'' en ze denkt ,,dat mijn profiel er fantastisch goed bij aansluit''.

Het contrast met haar voorgangster, Rabella de Faria, had niet groter kunnen zijn. De zelfbewuste, in een zwart broekpak gestoken Marianne van den Anker (33) is senior-organisatieadviseur/projectleider aan de politieacademie en, aldus haar curriculum vitae, gastdocent, inleider en discussieleider op diverse congressen in binnen- en buitenland. De Faria, die gedwongen vertrok, maakte een timide, hoekige en persschuwe indruk. Zelfs haar eigen ambtenaren noemden haar `mevrouw'.

Het gedwongen vertrek van Rabella de Faria bracht een van de (weinige) vrouwelijke fractieleden van Leefbaar Rotterdam op de vraag of Marianne van den Anker er niet tegenop zag: al die mannen in het college en dan ook nog eens dat stel in de driehoek, de burgemeester, de korpschef en de hoofdofficier. Maar Marianne had haar gerustgesteld. ,,Ze zei: `Nee hoor, mijn vrienden noemen me Jan.' Leuk, toch?''

Marianne van den Anker neemt in Rotterdam de portefeuille `veiligheid' en `volkgezondheid' over van Rabella de Faria. De voormalig wethoudster is twee maanden geleden door haar fractie aan de kant gezet omdat onzichtbaar zou zijn wat haar inbreng is in het veiliger worden van de stad. Die onzichtbaarheid had te maken met haar slechte dossierkennis en gebrekkige presentatie, maar ook met haar moeizame positie. In de driehoek had ze weinig of niks te vertellen en met het andere deel van haar portefeuille viel nauwelijks eer te behalen: het onderbrengen van overlastgevende verslaafden in gebruikersruimten en opvanghuizen tegen de komst waarvan buurtbewoners vrijwel altijd protesteren.

Het `sociale gezicht' van Rabella de Faria was zo ongeveer het enige waarom zij werd geprezen. Maar dan wel door degenen die beroepsmatig betrokken waren bij de opvang van verslaafden. Haar eigen partij had liever gezien dat zij het gezicht was geworden van de harde aanpak. Met die eer is nu de burgemeester gaan strijken, die blijkens diverse enquêtes de best gekende bestuurder van de stad is. Na Ivo Opstelten (VVD) is Sjaak van der Tak (CDA) het bekendst, die als wethouder integratie geregeld de televisie haalt.

Over een mogelijke herschikking van de portefeuilles is nagedacht. Niet voor niks vroeg de personeelsadvertentie in algemene zin om een wethouder, dus niet om een wethouder veiligheid. Denkbaar was geweest dat een van de andere wethouders van Leefbaar Rotterdam `veiligheid' of `volksgezondheid' had overgenomen. Wim van Sluis (haven en werkgelegenheid) bijvoorbeeld, die dit de afgelopen maanden noodgedwongen al deed. Níet denkbaar daarentegen was dat het CDA integratie weg zou geven. Die portefeuille acht deze partij in minder goede handen bij de leefbaren, met hun pleidooien voor zaken als een allochtonenstop, een minarettenstop of een hoofddoekjesverbod voor gemeenteambtenaren.

Uiteindelijk is Leefbaar Rotterdam tot de conclusie gekomen dat een ,,jonge, dynamische en oplossingsgerichte vrouw'' die ,,de moed heeft haar carrière voor ons op te geven'' deze ,,zware portefeuille'' wel aan zou kunnen. ,,Veiligheid past bij haar'', vatte Ronald Sørensen (fractieleider) deze gedachtegang gistermiddag samen.

Daar komt bij dat de veiligheidsdoelstellingen twee jaar collegebeleid op schema liggen, tot en met het in zogenoemde zorgtrajecten plaatsen van een afgesproken aantal verslaafden. Mislukken kan niet meer, slagen nog wel. En dan biedt een wethouder die ook een prikkelende presentatie heeft, wellicht een nieuwe kans op herkenbaarheid bij de kiezers.