Juist het grauwste personage is ster in DDR-documentaire

,,Ik herinner me jou eigenlijk helemaal niet'', zegt Petra tegen Hartmut. Hartmut is niet beledigd. Hij vindt het wel best. Petra en Hartmut zaten bij elkaar op school in Dessau, toen dat nog een stad in de DDR was. Nu is er een reünie van hun klas. Er wordt een tochtje over de Elbe gemaakt. Men drinkt, praat, fotografeert.

Wij zien het omdat Petra documentairemaakster is geworden. Samen met haar Nederlandse echtgenoot Peter Lataster maakte zij al twee documentaires over de DDR, waarvan Verhalen van een rivier in 1995 met een Gouden Kalf bekroond werd. In Droomland DDR komen behalve de regisseuse zelf nog vier oud-leerlingen aan het woord: een oogarts, een werkloze militair, de beheerster van een barok paleisje en een adviseur in afvalbewerking. Ze zijn waarschijnlijk zo gekozen dat ze in hun visie op de DDR zoveel mogelijk van elkaar verschillen. De een betreurt het verscheiden van de staat dagelijks, de ander is nog steeds opgelucht. Toch ligt over allen dezelfde grauwsluier. Misschien werkt de wat brave vorm van deze documentaire nivellering in de hand. Maar het is tegelijkertijd de kracht van de film. Want van de weeromstuit is het grauwste personage eigenlijk de ster van de film: afvaldeskundige Hartmut, de jongen die niet wilde opvallen. Zulke mensen zie je niet vaak in documentaires. Het is fascinerend Hartmut in actie te zien, al bestaat die actie vooral uit telefoneren of het vervoeren van een staande klok. En ondanks zijn onopvallendheid blijkt hij het die toen de vervelendste streken heeft uitgehaald.

Droomland DDR. Regie: Petra Lataster-Czisch en Peter Lataster. In 15 bioscopen (Docuzone).