Een buddyfilm zoals er zoveel zijn

Ooit schuimde Gérard Depardieu de straten af en hield hij zich als kruimeldief in leven. Als hij niet was gaan toneelspelen, was hij vast zo geëindigd als zijn personage Quentin in de Franse misdaadkomedie Ruby & Quentin (Tais-toi), van regisseur/scenarioschrijver Francis Veber. Die, als hij geen films was gaan maken, wellicht misdadiger was geworden, zo vaak figureren grote en kleinere criminelen in zijn verhalen. In Ruby & Quentin draait alles nogal routinematig om tegenstellingen: tussen gevoel en verstand, spreken en zwijgen, gek en normaal en de twee mannen uit de titel. Jean Reno (Ruby) is een zwijgzame gangster zoals hij wel vaker heeft gespeeld, Depardieu een simpele ziel die bankovervallen pleegt om weer een tijdje achter tralies te kunnen zitten. Er gebeurt in deze bedaagde film niets wat in ontelbare films niet al eerder is gedaan. Regisseur Veber valt vooral te verwijten dat hij nauwelijks de aspiratie heeft gehad zijn buddyfilm ook béter dan al die andere te maken. Alleen Depardieu gaat van onderkoeld naar barok en compenseert door zijn koimische onvoorspelbaarheid de zwakke plot.

Ruby & Quentin (Tais-toi). Regie: Francis Veber. Met: Gérard Depardieu, Jean Reno, Leonor Varela. In: Cinemec, Ede; Koningin van Eng, Hulst; Gotcha, Weert.