Disney maakt film van attractie - niet andersom

Het Disney-concern bezit een aantal themaparken gevuld met verschillende attracties. Een daarvan was vorig jaar de basis voor de uiterst succesvolle speelfilm Pirates of the Caribbean: the Curse of the Black Pearl, met Johnny Depp. Meestal wordt pas een attractie ontworpen ná wereldwijd succes van een film, zoals de Back to the Future- en de Terminator-ride.

Disney doet het nu andersom. The Haunted Mansion, te vinden in Disneyland, stamt uit 1969 en was een van de laatste projecten waar Walt Disney voor zijn dood nog bij betrokken was. Nu zijn daar de filmversie, een computerspel en een boek – in het uitmelken van zijn producten is Disney altijd al goed geweest.

Maar het moet gezegd, de film is helemaal niet zo slecht. Zelfs Eddie Murphy, die op zijn bekende, uiterst verbale wijze een gladde makelaar speelt, is weer eens te genieten, na een hoop bedroevend slechte films van de komiek. Door zijn aanwezigheid blijft de film een lichte toon houden, ondanks een aantal echte horrorscènes met uit de dood herrijzende lijken.

Voor de allerkleinsten zijn deze beelden wellicht zelfs té griezelig. Daarom is het te begrijpen dat de filmmakers na deze scènes weer teruggaan naar de relativerende capriolen van Murphy die verdwaalt in het immense kasteel in de poging zijn vrouw te redden. Anders zou de jonge doelgroep die Disney wil bereiken ongetwijfeld afhaken.

De plot over een makelaarsgezin dat betrokken raakt bij de verkoop van een spookhuis vol geesten speelt een ondergeschikte rol in de film. Belangrijker dan het uit talloze bronnen over in oude kastelen rondwarende spoken samengestelde Edgar Allen Poe-achtige verhaal is het uiterlijk van de film. Dat is op sommige momenten adembenemend en wordt steeds fantasievol in beeld gebracht door Rob Minkoff, die al eerder de Stuart Little films memorabel regisseerde.

De art direction verwijst naar de oervoorbeelden van haunted house-films en het gothic horror-genre uit de jaren dertig. Spinnenwebben, geheime doorgangen, sombere grafkelders. Tel daarbij de inventieve special effects op van de spoken, die halfdoorzichtig rondwaren – zelfs van het paard van de koets des doods zie je het skelet onder zijn huid doorschijnen – en de waarzeggerbol met het groen uitgelichte hoofd van Jennifer Tilly en je krijgt een film waarbij de vormgeving belangrijker is dan de inhoud.

Erg is dat niet. Door het verhaal lekker simpel en archetypisch te houden kan jong en oud het verhaal volgen. Ouders die met hun kinderen meegaan, kunnen veel plezier beleven aan de rol van Terence Stamp, die een hautaine, zeer Britse butler neerzet.

En wie blijft zitten tot na de credits, krijgt nog een leuk toetje.

The Haunted Mansion. Regie: Rob Minkoff. Met: Eddie Murphy, Terence Stamp, Nathaniel Parker, Wallace Shawn, Marsha Thomason, Jennifer Tilly. In: 76 bioscopen.