Ronan Guilfoyle

Dat je al na tien seconden `raak' roept zegt niet veel, er zijn veel cd's die goed beginnen. Maar als je het na een kwartier nog een keertje roept is er reden maar eens naar het `hoesje' te kijken. Ronan Guilfoyle, nooit van gehoord. Dat hij een akoestische basgitaar bespeelt is bijzonder en past bij wat hij op E XIT doet: een brug slaan tussen moderne jazz en traditionele Ierse folkmuziek. Na een try-out in Dublin doken de jazzos en de folkies samen een studio in en speelden daar net als op het podium: geconcentreerd en enthousiast.

Zes stukken van ongeveer tien minuten; volgens format-fetisjisten kan dat niet meer, maar Guilfoyles kwartet Lingua Franca met drummer Tom Rainey laat zich niet breidelen. Net zo min als als de drie quasi-traditionele gasten: Peter Browne op accordeon, Martin Nolan op `Uillean pipes and whistles' en Tanya Kalmanovitch - typisch Ierse naam - op altviool. E XIT is een overwegend vrolijke plaat. Die je soms op het verkeerde been zet door de soms keiharde `lassen' tussen oud en nieuw maar je ook betrekt bij improvisaties waarin Bach en funkbas elkaar treffen.

Ronan Guilfoyles Lingua Franca: E XIT (PMP 106). Distr. Music & Words