Broche

Na een bezoek aan een tentoonstelling in Hotel De Wereld merk ik dat ik mijn broche heb verloren. Een goudkleurig blaadje, dierbare herinnering aan een overleden familielid. Een paar dagen later zie ik in dezelfde buurt een dakloze jonge man lopen aan wie ik soms een euro geef voor een kop koffie. Ook nu komt hij naar mij toe. Maar tot mijn stomme verbazing zie ik mijn broche op de gulp van zijn gerafelde spijkerbroek.

,,Hé'', roep ik, ,,dat is mijn broche! Die wil ik wel terug!''

,,Mijn rits is kapot'', antwoordt hij, ,,hiermee houd ik hem bij elkaar.''

,,Gelijk oversteken'', zeg ik. ,,Hier is geld voor veiligheidsspelden!''

De broche is nog warm.