Zabel juicht, Freire wint dankzij Rabo's collectief

Precies 45 jaar na zijn landgenoot Miguel Poblet won de Spanjaard Oscar Freire Milaan-Sanremo. De kopman van Rabobank profiteerde van een beginnersfout van de Duitser Erik Zabel.

Sprinters die vlak voor het finishdoek nog kunnen versnellen, worden in het Nederlandse wielerjargon ook wel `katapult' genoemd. Zo waren Theo Smit en Jeroen Blijlevens, beiden ritwinnaars in de Tour de France, relatieve lichtgewichten die in de laatste meters een ultieme jump konden plaatsen. De meeste sprinters zijn bonken van kerels die het eerder van de `macht' dan van de souplesse moeten hebben. Zij gaan de eindspurt vroeg aan, om hun minder sterke concurrenten voortijdig uit te putten.

De 28-jarige Spanjaard Oscar Freire is ook een lichtgewicht, geen krachtpatser zoals zijn rivalen Erik Zabel en Alessandro Petacchi die het tempo in de finale vroeg opschroeven. Aan de Via Roma was afgelopen zaterdag daarom sprake van een klassieke eindsprint. Petacchi kwam te vroeg op kop, Zabel leek te profiteren en gooide zijn armen van blijdschap in de lucht. De viervoudige winnaar van Milaan-Sanremo juichte te vroeg en moest zijn beginnersfout bekopen met een nederlaag. ,,Vergissingen horen bij het leven'', zei de 34-jarige Zabel in de wetenschap dat hij een imposante erelijst heeft.

Zabel vergiste zich in een Spaanse `katapult'. Freire kwam langszij en strekte zijn armen waardoor zijn fiets als het ware een extra zet kreeg. Hij ging na 294 kilometer met een voorsprong van 17 centimeter als eerste Spaanse winnaar sinds 1959 (Miguel Poblet) over de eindstreep. Freire had slim het wiel van Zabel gekozen, toen het uitgedunde peloton de laatste bocht was gepasseerd. De Duitser hield de Spanjaard zo onbedoeld uit de wind. Zabel dacht bij het passeren van Petacchi, de grote favoriet bij de bookmakers, dat hij aan de winnende hand was.

Freire staat bekend om zijn engelengeduld. Hij laat zich door niets of niemand van de wijs brengen. Hij staat bekend als flierefluiter die zonder horloge door het leven gaat. Hij heeft moeten wennen aan de zakelijke mentaliteit bij Rabobank. Vorige week won hij in strijd met de wielerlogica een etappe in de Tirreno-Adriatico. Hij had zitten slapen, toen zich een sterke kopgroep formeerde. Dankzij het beulswerk van twee ploeggenoten kon hij zijn achterstand ongedaan maken en de sprint winnen. Nu wachtte hij net zo lang met zijn versnelling, tot Petacchi verslapte en Zabel zich te vroeg rijk rekende.

Freire wist zich wederom gesteund door het sterke collectief van Rabobank. Maarten den Bakker hield het tempo hoog op de vlakke kustweg. Erik Dekker demarreerde eerst op de Cipressa en later op de Poggio. Het waren naar zijn zeggen geen bewuste demarrages. Hij was na anderhalf jaar blessureleed zo goed in vorm, dat hij bijna ongemerkt een voorsprong nam. Dekker werd beide keren ingehaald. Hij beschouwde de zege van Freire als een persoonlijke triomf. In de editie van 2002 brak hij zijn heup. Na een lange revalidatie kreeg hij vorige winter knieklachten die hem maanden aan de kant hielden.

Dekker behoorde zaterdag tot de outsiders, maar hij wist zich bij voorbaat verslagen door de statistieken. De Primavera is een klassieker voor sprinters geworden en de 95ste editie vormde geen uitzondering op de regel. De laatste beklimmingen van de Poggio en de Cipressa zijn door de evolutie van de wielersport – beter materiaal en betere verzorging – al lang geen scherprechters meer. De bochtige hellingen boezemen de huidige generatie geen angst in. De renners fietsen in vliegende vaart met een zware versnelling naar boven, om vervolgens met doodsverachting naar beneden te rijden.

Freire bleef in het spoor van de beste dalers en kon zich vrijwel onvermoeid op de eindsprint voorbereiden. Zijn ploeggenoten in het oranje shirt hadden hun knechtenwerk volbracht en zagen in de verte Zabel zegevieren. Althans, ze zagen de kopman van T-Mobile (voorheen Telekom) zijn armen in de lucht steken. Er moest een finishfoto aan te pas komen om de winnaar aan te wijzen. Eerder dit voorjaar had Freire twee sprints verloren na de bestudering van vertraagde opnamen. Nu kon hij de juryleden dankbaar zijn. ,,Drie keer is scheepsrecht'', glunderde Freire in een Spaanse variant van het Nederlandse gezegde.

Erik Breukink trad na afloop voor de NOS-camera, in een opmerkelijke dubbelrol, op als vragensteller van zijn kopman, die zelf geen woord over de grens spreekt. Rabo's teambaas heeft zich in zijn eerste jaar in de volgwagen ten doel gesteld Freire beter te laten acclimatiseren in de ploeg. Breukink fietste drie jaar voor Once en spreekt redelijk Spaans. Onder leiding van zijn nieuwe ploegbaas vierde Freire zijn grootste overwinning in het shirt van Rabobank, waar hij zijn miljoenencontract nog niet had waargemaakt.

Vorig seizoen stelde de tweevoudige wereldkampioen (1999 en 2001) teleur en maakte hij een afwezige indruk. Dit seizoen heeft hij in zes weken al vijf zeges behaald. In Sanremo revancheerde hij zich ook voor drie eerdere nederlagen in de sprint. Hij werd aan de Via Roma derde in 2000, vijfde in 2002 en zevende in 2003. Zijn Nederlandse sponsor vierde zaterdag de eerste wereldbekerzege sinds Dekker in 2001 de Amstel Goldrace en ook het eindklassement won.