Judoka Van Dijk `verliest zijn kop niet meer'

Judoka Bryan van Dijk timmert aan de weg. `Athene' lonkt. `Ik ben een losbol, judo heeft mijn leven vorm gegeven.'

In navolging van zijn judomaatje Guillaume Elmont, die al verzekerd is van deelname aan de Olympische Spelen, timmert Bryan van Dijk (23) hard aan de weg die moet leiden naar Athene. Terwijl Elmont gisteren met zijn derde plaats op de Dutch Open bewees dat zijn verrassende winst op het A-toernooi in Praag vorige week geen toevalstreffer was, stelde Van Dijk zich in Rotterdam met brons nadrukkelijk kandidaat voor de Spelen. Om zeker te zijn van een olympisch startbewijs moet Van Dijk nog wel punten verzamelen op het A-toernooi in Wit-Rusland.

,,Shit! Moet ik volgende week ook nog naar Minsk'', zei de bronzen medaillewinnaar gisteren, toen hij na bestudering van de Europese ranglijst en enig gereken tot de conclusie kwam dat hij Athene in theorie nog kan mislopen. Van Dijk heeft het vizier dit seizoen volledig op de Spelen gericht en heeft zijn HBO-opleiding bedrijfseconomie bewust op een laag pitje gezet. Op het A-toernooi van Rotterdam dacht hij met een medaille plaatsing af te dwingen en zo beloond te worden voor zijn trainingsarbeid. Maar Van Dijk moest zich troosten met de gedachte dat zijn tweede plaats op het A-toernooi van Hamburg in februari niet uit de lucht was komen vallen.

,,Ik ben tevreden met deze derde plek. Ik train superhard en ben blij dat zich dat nu uitbetaalt. Ik heb nog nooit twee medailles in één seizoen gewonnen op een A-toernooi. Ik sta nu redelijk safe op de zesde plaats, maar moet voor de zekerheid nog wat punten halen'', zei Van Dijk, die de laatste partijen gisteren met een bandage om het hoofd afwerkte wegens een scheurtje in zijn wenkbrauw.

Reden tot optimisme heeft de viervoudig Nederlands kampioen in de klasse tot 66 kilo, nu hij internationaal gezien geen onbekende meer is. ,,Als Bryan doorgaat zoals hij dit seizoen bezig is met judo, hoort hij bij de wereldtop. Hij is een vrijgevochten jongen die houdt van een intensief leven, maar bewust voor topsport heeft gekozen. Alles draait nu om judo en dat vult hij de laatste anderhalf jaar goed in'', zei coach Theo Meijer over zijn pupil.

Hoewel Meijer zich realiseert dat de concurrentie uit Oost-Europa en Azië moordend is in de gewichtsklasse van Van Dijk, ziet hij wel degelijk kansen. ,,Bryan is een sterke judoka. Hij kan vijf minuten fysiek blijven gaan en kan altijd een actie maken. Vechten is het probleem niet, maar hij moet nog wat completer worden en meer kunnen scoren. Tactisch heeft hij het al veel beter voor elkaar. Vorig jaar verloor hij zijn kop nog wel eens als hij voorstond. `Laat ik eens wat leuks doen', dacht hij dan.''

Bondscoach Chris de Korte, tevens coach van olympisch lampioen Mark Huizinga, bevestigt de progressie van Van Dijk. ,,Zijn judo vertoont een stijgende lijn. Hij wordt steeds stabieler en toont ook meer volwassenheid. Vroeger gaf hij nog wel eens wat weg en was hij nonchalanter. Dan was hij teveel met judo bezig en te weinig met het winnen van de wedstrijd. Ik heb goede hoop dat hij de Spelen haalt. Ik zie hem nu als deelnemer, maar als hij zo doorgaat kan hij zich ontwikkelen tot kanshebber'', voorspelt De Korte. Bijkomend voordeel: vechtlust heeft Van Dijk van nature. ,,Judoën kun je iemand aanleren, maar vechten niet. Bij Bryan zijn de techniek en vechtlust in balans'', weet De Korte.

In het topsportcentrum naast stadion De Kuip bewees Van Dijk gisteren dat hij op de goede weg is. Van de zes partijen won de inwoner van Hilversum er vijf. Alleen in de halve finale moest Van Dijk het hoofd buigen voor de Japanner Hiroyuki Akimoto. Na zijn enige nederlaag op het A-toernooi smeet de ambitieuze judoka woedend een waterfles tegen een muur. ,,Kijk maar naar zijn reactie. Aan vechtlust ontbreekt het Bryan niet'', glimlachte coach Meijer achteraf.

Van Dijk zelf beschouwt zijn wedstrijdinstelling als een van zijn sterke punten. ,,Ik word niet zenuwachtig als het eind van de partij nadert. Ik kan altijd scoren en win vaak in de laatste tien seconden met een alles-of-niets-actie. Ik denk nooit aan verliezen en ben voor niemand bang'', zei hij dit weekeinde. In de eerste partij maakte van Dijk zijn woorden waar door de Spanjaard Javier Delgado in de slotseconden op de mat te `gooien', waarmee hij een vroegtijdige uitschakeling voorkwam.

Dat hij in het vervolg van het toernooi niet ongeslagen bleef, accepteerde Van Dijk zonder morren. ,,Ik ben pas 23 en ik ben geen Mark Huizinga. Ik moet nog veel ervaring opdoen. Dat speelt in mijn gewichtsklasse een grote rol'', besefte Van Dijk, die al vanaf zijn zevende judoot. ,,Mijn ouders zagen het als een deel van mijn opvoeding. Ik ben best een losbol. Judo heeft mijn leven vorm gegeven'', vertelde Van Dijk, die opgroeide in Amersfoort en niet gespeend is van enige zelfkennis. ,,Als mijn vrienden kattenkwaad gingen uithalen, ging ik trainen. Door judo ben ik buiten de criminaliteit gebleven.''

Een voorbeeld heeft Van Dijk naar eigen zeggen niet. Of het moet zijn maatje Elmont zijn, die hij al kent vanaf de juniorentijd en die zich in Rotterdam in de klasse tot 81 kilogram schijnbaar achteloos naar een bronzen medaille vocht. In de troostfinale versloeg Elmont wereldkampioen Florian Wanner. Elmont onderging alle aandacht na zijn machtsgreep in Praag glimlachend, en vooral zwijgend. Van Dijk: ,,Als er eentje talent heeft, dan is het Guillaume wel. Hij is misschien wel mijn voorbeeld. Hij is completer dan ik. Het is net een blok steen, maar hij is heel explosief. Hoe slomer hij oogt, des te gevaarlijker hij is.''