Topmanager als armoedzaaier

Minister De Geus (Sociale Zaken) deed afgelopen week een dramatisch appèl op de topmanagers in Nederland. Zij doen met hun exorbitante salarisstijgingen het economische herstel van Nederland volgens hem geen goed. Alsof die managers daar een boodschap aan hebben, laat staan één seconde wakker van liggen. ING zette afgelopen week maar weer eens de toon met een loonsverhoging van gemiddeld 50 procent voor zijn topmanagement. Dat schildert zichzelf graag af als een stelletje armoedzaaiers ten opzichte van met name de beter gehonoreerde collega's in de Verenigde Staten. Zou het nu echt de genadeklap zijn voor ING als de nieuwe Belgische topman Tilmant zou besluiten straks voor zo'n hongerloontje niet de grens over te willen steken?

Bovendien is het eenzaam aan de top. Eén foutje en je wordt genadeloos afgerekend. Shell ging deze week voor de tweede keer door het stof toen bleek dat de al eerder bijgestelde reserves nog lager zijn. Tegengestelde verklaringen. Shell zou volgens de New York Times, die al eerder heeft bewezen goede bronnen binnen het bedrijf te hebben, bewust de lagere voorraden geheim hebben gehouden om de positie van Nigeria binnen de OPEC niet verder te verzwakken. Maar grote baas Van der Veer verklaarde niet van de nieuwe omissie op de hoogte te zijn geweest. Logisch. Had hij iets anders gezegd, dan is Shell nog eerder door zijn topbestuurders dan door zijn olievoorraden heen.

Maar er zijn ook goede voorbeelden. Bestuursvoorzitter Crispin Davis van de Brits-Nederlandse uitgever Reed Elsevier incasseerde 7,2 miljoen euro met zijn opties en besteedde dat bedrag onmiddellijk aan het kopen van aandelen van het bedrijf. Een slimme man die Davis. Je omzeilt het gezeur over exorbitante zelfverrijking van lastige buitenstaanders, terwijl het verhaal in de praktijk hetzelfde blijft.

De overname van KLM is nog niet eens afgerond of Air France topman Spinetta aast alweer op een nieuwe prooi. Dit keer is de Tsjechische luchtvaartmaatschappij CSA zijn doelwit. En het valt niet aan te nemen dat Spinetta voor overleg dit keer even in Amstelveen is geweest.

Een schoolvriendje van Spinetta op de vermaarde école Polytechnique in Parijs, waar veel belangrijke Franse industriëlen en hoge regeringsfunctionarissen hun opleiding hebben genoten, Philippe Varin, leidt de turnaround bij staalbedrijf Corus. Hij rapporteerde 460 miljoen euro verlies. Of Varin zal slagen ooit winst te maken? Zelf hield hij de nodige slagen om de arm. Maar in IJmuiden heeft men er een hard hoofd in. Een dramatischer voorbeeld van een fusie als die tussen het goed renderende Hoogovens en het bijkans failliete British Steel valt in het bedrijfsleven nauwelijks te bedenken.