Langgerekt zelfmedelijden

Het merkwaardige feit doet zich voor dat George Michael terug is bij Sony, de platenmaatschappij die hij in 1993 met slaande ruzie verliet en van wie hij de juridische strijd verloor om artistieke en financiële controle. Tegelijk met het verschijnen van Patience, zijn eerste cd met oorspronkelijk materiaal sinds Older uit 1996, maakt Michael bekend dat hij de platenbusiness hierna vaarwel zegt en zijn muziek alleen nog via internet zal aanbieden. Zou het langverwachte Patience onderdeel zijn van een subtiele wraakcampagne? Veel commerciële armslag heeft Michael zijn laatste werkstuk in ieder geval niet meegegeven. De singles `Shoot the dog' en `Freeek!' flopten allebei, en vallen in hun langgerekte nieuwe versies nauwelijks op tussen de matte easy listening die het leeuwendeel van het album kenmerkt. Als een hedendaagse Marvin Gaye in diens `What's Going On'-periode heeft Michael alle zang voor zijn rekening genomen, en speelt hij ook het merendeel van de instrumenten zelf. Maar een visionair popgenie als Gaye is hij niet. Zijn zwoele eighties-sound heeft nog wel de verzorgde glans van oude hits als `Careless Whisper' en `Jesus to a child', maar bijna nergens meer de melodische rijkdom en het onweerstaanbare popgevoel van zijn solodebuut `Faith'. De lengte van de nummers (bijna nergens onder de vijf minuten) is symptomatisch voor Michaels onvermogen om een beknopte song tot een goed einde te brengen. Te vaak wentelt hij zich languit in zelfmedelijden, getergde jeugdherinneringen en het rare popsterrensentiment van `John and Elvis are dead', waarin hij het belang van Jezus Christus in negatieve zin afzet tegen dat van Lennon en Presley. Beste nummer is het met Kraftwerk-vocoders opgeluisterde `Flawless', geënt op een bestaande clubhit uit de New-Yorkse dance-underground. Meer inbreng van buitenaf was welkom geweest tussen de overmaat aan kabbelende deuntjes. Als de solist George Michael het tegen het eind ook nog eens nodig vindt om zijn talent als barpianist aan de wereld te openbaren, worden de zeventig minuten van Patience een hele zit.

George Michael:

Patience (Sony)