JW Roy

Keep It Coming was twee jaar geleden een van de beste Nederlandse platen van 2002. Met dezelfde ijzersterke medewerkers als Gabriël Peeters en Eric van Dijsseldonk levert JW Roy nu met Kitchen Table Blues opnieuw topkwaliteit. Geen Americana dit keer, maar onderkoelde bluesrock. Meer dan eens lijken de nummers evengoed thuis te horen op een goede Stones-elpee. Roy waagt zich zelfs aan een cover van `No Expectations', en weet daar in een duet met Leavell iets bijzonder fraais van te toveren. Zijn ook in het verleden reeds geuite bewondering voor het werk van Bruce Springsteen krijgt hier vorm in een met puntig pianospel (van Roel Spanjers) gepeperd `Better Days'. De overige tien nummers zijn door Roy zelf geschreven, en ook al doet de muziek hier en daar aan de Stones denken, al in het tweede nummer `Next Stop', met die fraaie gitaren meesterlijk in zijn ogenschijnlijke eenvoud, wordt duidelijk dat dit authentieke rock is. Soms achteloos, als in `Later', soms zwierig; het Garth Hudson-achtige orgeltje in `Seems' en de violen van Carrie Rodriguez in `Again and Again'.

Kitchen Table Blues

V2 Records VVR 1026352