Frits Lambrechts

Langzaam maar zeker is Brigadoons Portret-serie een oeuvre op zichzelf geworden. Steeds zoeken de samenstellers zeldzame opnamen van de beste kleinkunstenaars, die worden gepresenteerd met een uitstekend tekstboekje. Het tiende deel is gewijd aan Frits Lambrechts: een dubbel-cd met veertig grotendeels vergeten nummers. Het oudste stamt uit 1967 – een niemendalletje over Amsterdam – en ook verder wemelt het van de verrassingen: een Engelstalig curiosum uit 1970, dat het naieve hippie-optimisme van die tijd uitstraalt, een pregnant, hoekig arrangement van Willem Breuker in een apocalyptisch lied uit 1983, een gespierd gezongen Mens durf te leven, een ontroerend teder Als op het Leidseplein de lichtjes weer eens branden gaan, het zonder begeleiding gezongen Voorwaarts en niet vergeten bij de herdenkingsdienst voor Joop den Uyl en een paar gave nummers van Jules de Corte. Veel variatie dus, waarbij de romanticus en de strijdzanger elkaar liefdevol in evenwicht houden.

Op de derde cd staan gloednieuwe liedjes, die Lambrechts opnam met het Metropole-orkest.

Frits Lambrechts: Portret. BIS 073