...de krant antwoordt

Het vertrek van een aantal columnisten van de Achterpagina heeft uiteraard reacties van lezers opgeroepen, vooral omdat de mededeling aan de lezer zo beknopt was. `Hans Ree zal op verzoek van de hoofdredactie geen columns meer op de Achterpagina schrijven', zo stond er dinsdag tussen twee zwarte strepen. De column van Max Pam is `door de hoofdredactie beëindigd' stond er gisteren. Ileen Montijn deed het anders: zij gaf in haar laatste column van woensdag zelf de lezer uitleg.

Wat is er gaande, heeft menige lezer gedacht, en waarom moet het zo? Het ging zo vooral in overleg met de auteurs, die niet blij waren met het hoofdredactionele besluit. Pam en Ree gaven de voorkeur aan deze beknopte mededeling. De krant vindt dan dat een columnist niet alleen de vrijheid heeft te schrijven wat hij wil, maar ook mag stoppen met schrijven op de manier die hij wil.

Ik vind het zelf aardiger, ook voor de lezer, als een columnist een laatste stuk schrijft, maar respecteer verder ieders keuze. Het effect was alleen dat menige lezer dacht dat er ruzie was, de columnistenvrijheid ter discussie stond of er anderszins `gedoe' was. Dat is er niet.

Reden om de rubrieken te beeindigen is de overweging van de hoofdredactie dat de Achterpagina toe is aan minder vaste stukken op vaste tijdstippen. Het is een pagina die het vooral van verrassing moet hebben. De genoemde auteurs is ook niet de toegang tot de kolommen ontzegd, zoals een enkele lezer dacht. Ze blijven welkom. Hun bijdragen verschijnen soms al meer dan 20 jaar in de krant, vaak als column. De krant is hun erkentelijk voor hun stukken, om hun originaliteit, eigenzinnigheid en lichte toon.

Maar hieronder ligt een delicate kwestie. Hoe lang blijft een column goed? Het liefst schrijf ik hier dat dat het Geheim van de Hoofdredacteur is, dit om niet te verzanden in generalisaties of clichés. Sommige auteurs blijven immers langer interessant dan andere. De column, zegt het Stijlboek, ,,is de enige bijdrage aan de krant die in keuze van onderwerp, gezichtspunt, stijl en mening een hoogst persoonlijk karakter heeft''. Als hoofdredacteur bemoei je je niet met de inhoud, maar kun je wel bepalen wanneer het tijd is voor nieuwe stemmen, voor meer variatie op een pagina.