Blonde Redhead

Blonde Redhead vernoemde zichzelf naar een nummer van de radicale no-wave-groep DNA en gold lange tijd als een navolger van het boventonen-gitaargeraas van Sonic Youth. Op Misery Is A Butterfly heeft het trio, intercontinentaal samengesteld uit de Japanse Kazu Makino en de Italiaanse broers Amedeo en Simone Pace, de hoekig te keer gaande gitaren ingeruild ten gunste van een veekleurig, gelaagd geluid, dat wonderwel past bij de reputatie van hun nieuwe label 4AD. Daarbij krijgen ze hulp uit onverwachte hoek: Guy Picciotto van oer-emopunkgroep Fugazi produceerde en new-music-coryfee Eyvind Kang zorgde voor miraculeuze strijkersarrangementen die zich nergens opdringen, maar prachtig gevlijd worden rond de wat wrange wendingen die de zangmelodieën nemen. Het poppenstemmetje van Makino past wonderlijk mooi bij de wat kinderlijk klinkende toetsenpartijen. Een aantrekkelijke stekeligheid sluit hitsucces nog altijd uit, maar Blonde Redhead heeft een knappe stap voorwaarts gezet.

Misery Is A Butterfly

(4AD, distr. V2)