Winkelwagentje

Een land dat topsporters wil kopen om interessant te doen op een toernooi als de Olympische Spelen moet boodschappen doen in Bulgarije. Dat snapt in ieder geval een land als Qatar, dat deze maand zeven Bulgaarse gewichtheffers heeft gekocht. Ze kostten maar een miljoen dollar en het enige wat de Bulgaren hoefden te doen was hun naam veranderen in iets wat ze kunnen uitspreken in Qatar. Als Valentin Sarov bij zijn ouders op bezoek is, zal hij vast nog zo heten, maar tijdens het werk is het Nasser Saroef Fadel. ,,Goedemorgen, Nasser. Zie je die kilo's daar liggen? Die ga jij vandaag eens fijn voor ons optillen.''

Eerder had het Arabische land het oog laten vallen op voetballers uit verre landen om op te nemen in het nationale elftal, maar de wereldvoetbalbond FIFA is ernstig van plan hiertegen regels op te stellen. Het zijn trouwens geen Bulgaren dit keer, maar Brazilianen. In eigen land komen ze niet aan de bak en na het voorbeeld van schaatsbelg Bart Veldkamp willen ze nu voetbalarabier worden.

Qatar is niet het eerste land dat op deze manier aan medailles wil komen, want Turkije deed het al in de jaren tachtig. Gewichtheffer Naim Süleymanoglu kwam toen in een Turks winkelwagentje terecht en bleek een goede aankoop. Het kostte het land ruim een miljoen dollar om Süleymanoglu van nationaliteit te doen veranderen. Op 23 januari 1967 werd hij in het Bulgaarse Ptichar geboren, maar wel met Turks bloed. Volgens de regels moest hij na het verkrijgen van een nieuwe nationaliteit drie jaar wachten voordat hij in actie mocht komen, behalve als het land in kwestie een schriftelijke verklaring afgaf dat het verder wel goed was zo.

De Turkse overheid wilde dat papiertje heel graag geven. En terecht, want Süleymanoglu won als gewichthefturk olympisch goud in 1986, 1992 en 1996, waarmee hij de beste olympische gewichtheffer werd in de vederklasse. Zo gaat dat nu eenmaal in deze wereld: iemand die bovengemiddeld veel kilo's kan behappen of toevallig een kroonprins aan de haak slaat, heeft in een knipoog een nieuwe nationaliteit te pakken. En mag waarschijnlijk nog stemmen ook.

Het werd Süleymanoglu wat makkelijker gemaakt, omdat er Turks bloed in hem vloeide. Die manier is populair: het is een wat ruimere interpretatie van wanneer iemand ingelijfd mag worden als ingezetene.

De Nederlandse hockeyer Jan Willem Neuberg van HGC is een ander voorbeeld. Als Grieks adoptiekind kwam hij in 1968 in Nederland – nu speelt hij in de Griekse nationale ploeg. Die hoopt met Neuberg beter te worden, maar tevergeefs. Een beslissende play-off tegen Canada ging verloren en nu hopen de Grieken via een rechtszaak alsnog kwalificatie voor de Olympische Spelen te realiseren. Die tijd kan Neuberg gebruiken om Grieks te leren, want dat is aanzienlijk slechter dan zijn hockey.

jurryt@xs4all.nl