Olympische Spelen inzet van Grieks politiek gevecht

Griekenland raakt in tijdnood. Komen alle stadions wel op tijd klaar voor de Olympische Spelen? En zo nee, wie treft er dan de meeste blaam?

Ietwat verbluft waren de Grieken over de idyllische omstandigheden waaronder de recente regeringswisseling plaatsvond. Alle sociaal-democratische ministers gaven na hun verkiezingsnederlaag met de meest vriendelijke bewoordingen hun portefeuille over aan hun conservatieve opvolgers tijdens de desbetreffende ceremonieën. Maar één week later is de atmosfeer aanmerkelijk nijdiger geworden en de inzet daarvan wordt voornamelijk gevormd door de snel naderende Olympische Spelen van augustus.

Diverse ministers uit de nieuwe regering van Kostas Karamanlis hebben blijk gegeven van ongerustheid over de staat waarin de technische voorbereidingen verkeren. Plaatsvervangend minister van Cultuur Fanny Petraliá bezocht de twee arena's waar nog een dak op moet: het centrale Olympisch Stadion waar onder andere de openings- en sluitingsceremonie plaatsvinden en waar overheen de beroemde Spaanse architect Santiago Calatrava een fraaie maar loodzware constructie heeft geprojecteerd, en het zwemstadion daar vlak in de buurt dat niet zou kunnen functioneren zonder dak.

Petralía betoonde zich niet zonder meer pessimistisch – op 18 april zal worden begonnen aan de optilling van het Calatrava-dak, zo kreeg ze te horen – maar vroeg wel veelbetekenend of er bij mislukking nog een alternatieve oplossing bestond, waarop het antwoord bevestigend was. Minister van Openbare Werken Jorgos Soufliás had het bij zijn bezoek aan de werkzaamheden ter verbreding van de marathonroute, die nu nog een desolate aanblik biedt, over ,,beperkingen'' die zullen moeten worden doorgevoerd, en minister van Verkeer Michalis Liápis ging langs het hele tracée van de geplande tram en zei openlijk dat er veel te langzaam aan was gewerkt dat hij er zich nu ,,dag en nacht'' mee zou bezig houden. ,,De tram zal rijden in juli.''

Leden van de verslagen regering-Simitis zijn inmiddels tot de tegenaanval overgegaan. De nieuwe regering zou zich met deze alarmerende verhalen binnen enkele maanden willen opwerpen tot redder van de nationale zaak, waaraan de ploeg van Simitis zeven jaar had gewerkt, en die voor negentig procent klaar was. ,,Wij werkten aan 180 projecten en slechts enkele bieden nog problemen.'' ,,Alleen aannemers zullen profiteren van deze paniekverhalen'', zei Soufliás' voorgangster Vaso Papandreou.

Oppositie komt er vooral tegen de inschakeling van de NAVO bij de veiligheid. Deze oppositie is tweeërlei. De twee linkse partijen betogen dat Griekenland met zijn pro-Arabische opstelling op zichzelf geen object hoeft te zijn van het terrorisme van Al-Qaeda. Deze haat echter wel de NAVO en Israël. Door hen te betrekken bij de veiligheid van de Olympische Spelen provoceren we nu juist de terroristen, zo heet het in deze `magneettheorie'. Het is vanuit deze gelederen dat voor morgen een protestmars is aangekondigd `tegen de oorlog en de terreurhysterie', vanzelfsprekend weer naar de Amerikaanse ambassade.

De verslagen PASOK is op zichzelf geen tegenstander van inschakeling van de NAVO – met in principe bescherming buiten het Griekse terrirorium – maar het zou niet zo ostentatief en luidruchtig worden aangekondigd. Vermeden moet worden dat de Spelen het karakter krijgen van een militaire oefening, vindt de PASOK.

Op spotprenten in de Atheense kranten zien we atleten in zwaar militair tenue die nu nog met moeite één meter hoog springen. Avriani, een obscuur krantje met een fijne neus voor de stem des volks, stelde kort na `Madrid' voor de Spelen maar helemaal niet te houden, en hiertoe per referendum tre beslissen. ,,Wij Grieken die de Spelen hebben gesticht hebben ook het recht ze af te schaffen, nu bombardementen en terreur er geen ruimte meer voor laten.''