Mustafa Stitou

Eind dit jaar wordt de verkiezing van een nieuwe Dichter des Vadserlands georganiseerd. Het Cultureel Supplement publiceert wekelijks een gedicht om te helpen de gedachten te bepalen.

Gelijken

Wanneer ze een jurk aan het passen is

haar weerbarstige haar aan het kammen

met vriendinnen grappen maakt over

de hulpeloosheid van hun mannen

zingt er zich een meisje los uit haar

zwijgzaam lichaam gedrongen ootmoed

schittert over haar gerimpeld gelaat

wanneer ze aan het bidden is en ik

kom storen waar ligt de sleutel die brief

dit dat er wordt op je gewacht waar

blijf je toch slaat ze soms haar ogen op

`herkent me niet'

glimlacht

`onpeilbaar'

`samenzweerderig'

`geamuseerd'

een glimlach die duizelt die glimlach is stout!

een soort flirt

ik haar

zij mij

naamloos

gelijken

vrij

Uit: Mustafa Stitou, Varkensroze ansichten (De Bezige Bij, 2004)

De in Tetouan, Marokko, geboren Mustafa Stitou (1974) debuteerde op negentienjarige leeftijd met de bundel `Mijn vormen'. Zijn poëzie is – ook door hemzelf, met een knipoog – beschreven als `conceptueel-anekdotisch': hij heeft een voorliefde voor readymades en objets trouvés, omdat de werkelijkheid al bizar genoeg is – daar hoeft de dichter weinig aan toe te voegen. Sinds 1994 publiceerde hij twee bundels: in 1998 `Mijn gedichten', en vorig jaar `Varkensroze ansichten', dat een van de vijf genomineerde titels is voor de VSB-poëzieprijs 2004. Meer informatie op www.kb.nl/dichters.